ตอนที่ 2978 ซ้อมมือ
“แต่งหน้าได้งามไม่เบานะ” เฟิ่งจิ่วคีบอาหารกิน ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเนิบๆ
“นายท่าน…” หลัวอวี่ลูบหน้าที่ทายาแล้วแต่ยังคงบวมเป่ง แล้วบอกว่า “พวกเราทำให้ท่านขายหน้าแล้ว”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ไม่หรอก ข้าไม่ได้เป็นคนจมูกเขียวหน้าบวมเสียหน่อย คนที่ใบหน้าแต่งแต้มไปด้วยสีสันคือพวกเจ้าต่างหาก”
พวกเขาขยับปาก แต่ก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างไร้เสียง พวกเขารู้เสียที่ไหนว่าตาเฒ่านั่นจะร้ายกาจขนาดนี้? หากรู้ พวกเขาคงไม่ไปหาเรื่องสู้ด้วยหรอก
“ไหนว่าพรุ่งนี้จะออกไปทำภารกิจแล้ว จะแบกหน้าแบบนี้ไปหรือ เดาว่านายจ้างคงไม่วางใจ” นางยิ้มๆ ดื่มสุราหนึ่งคำ “แต่ว่าอย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน หน้ามีสีหน่อยก็สมควรแล้ว”
“นายท่าน อาวุโสเหมยยอดเยี่ยมขนาดนั้น เหตุใดจึงวิ่งมาที่จวนของเราเล่า เขามาทำอะไรที่นี่กันแน่? ท่านเก็บเขาไว้ในจวน จะเกิดปัญหาอะไรหรือเปล่า?” หลัวอวี่ถามอย่างไม่วางใจ
“แทนที่จะให้เขาลอบจับตาดูแบบลับๆ ไม่สู้ให้อยู่ในที่แจ้งไปเลยไม่ดีกว่าหรือ จากที่ข้าดู น่าจะไม่มีอันตรายอะไร เรื่องในจวน พวกเจ้าไม่ต้องเป็นห่วง ไปอย่างสบายใจได้เลย!”
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนพูดว่า “อยู่ข้างนอกระวังตัวกันหน่อย อย่าทำเป็นเล
