ตอนที่ 2930 การประลองสัตว์ร้ายกลางอากาศ
ดูจากการแต่งตัวที่ไม่ธรรมดาของทั้งสอง คิดว่าอย่างไรก็ต้องซื้อของไม่น้อยแน่ แต่ใครจะรู้ว่าเดินดูจนทั่วร้านแต่กลับจากไปโดยไม่ซื้ออะไรเลย?
เถ้าแก่อึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ผ่านไปไม่นานถึงเพิ่งตั้งสติได้ เขาส่ายหน้า “ดูไม่ออกเลยจริงๆ แต่งตัวดีขนาดนั้น แต่กลับขี้เหนียวถึงเพียงนี้”
ทั้งสองเดินทอดน่องไปตามถนน เหลิ่งหวาเดินตามอยู่ข้างหลัง ส่วนหลัวอวี่บังคับรถม้าตามมาอย่างช้าๆ
“นึกไม่ถึงว่ายาของที่นี่จะธรรมดาขนาดนี้ มิน่าเล่าพวกซื่อเชวียถึงได้ดีใจจนแทบคลั่งตอนที่ได้ยาของข้าไป” เฟิ่งจิ่วหัวเราะเบาๆ หันไปเห็นขนมตรงมุมถนนมีขนมถั่วลิสงขายอยู่ จึงดึงมือเซวียนหยวนโม่เจ๋อเดินไปทางนั้น
“พวกเราไปชิมขนมถั่วลิสงกันดีกว่า” เฟิ่งจิ่วบอก แล้วก็ดึงเขาเดินไปที่หน้าแผงลอย ก่อนจะหยิบชิ้นเล็กๆ ขึ้นมาชิม
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเห็นดังนั้นก็ควักเหรียญเงินออกมา “ทั้งหมดนี้ ข้าซื้อ” เขาโยนเหรียญเงินออกไปหนึ่งก้อน
เจ้าของร้านแผงลอยเห็นเหรียญทองก็ดีใจ รีบเอาขนมถั่วลิสงใส่ห่อให้พวกเขา เหลิ่งหวาที่ตามมาด้านหลังเดินเข้ามาเอาของใส่ถุงฟ้าดิน เหลือไว้เพียงถุงเล็กๆ ไว้ให้พวกเขากิน
พวกเขาเดินเล่นอยู่บนถนน กร
