ะทั่งมาถึงที่แห่งหนึ่ง พวกเขาเห็นคนมากมายกรูกันไปยังจุดๆ หนึ่ง ก็อดประหลาดใจไม่ได้ “เหลิ่งหวา ไปถามดูว่าข้างหน้าเกิดอะไรขึ้น”
“ขอรับ” เหลิ่งหวารับคำ ก่อนจะเข้าไปซักถาม ผ่านไปไม่นานก็เดินกลับมา
“นายท่าน ด้านหน้ามีการประลองของสัตว์ร้าย จึงมีคนมากมายไปมุงดูความคึกคัก”
พอได้ยินว่าเป็นการประลองของสัตว์ร้าย นางจึงไม่ได้สนใจ แต่นึกไม่ถึงว่าเจ้าของร้านแผงลอยกลับพูดขึ้นว่า “คุณชายคุณหนูทั้งหลาย พวกท่านเป็นคนต่างถิ่นกระมัง? ไม่รู้หรือว่าการประลองสัตว์ร้ายครั้งนี้ ไม่เหมือนการประลองสัตว์ร้ายทั่วไป”
เฟิ่งจิ่วหันไปมองเขา ก่อนยิ้มถามว่า “ไม่เหมือนกันอย่างไรหรือ”
“ฮะๆ คุณหนู นี่เป็นการประลองสัตว์ร้ายกลางอากาศ เจ้าอาจจะเห็นว่ามีคนมากมายไปมุงดู แต่ที่จริงพวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้ ในเมืองสี่ทิศนี้มีใครบ้างไม่รู้ การประลองสัตว์ร้ายกลางอากาศนี้มีแค่คนที่มีเงินและอำนาจเท่านั้นที่จะเข้าไปได้ ชาวบ้านธรรมดาอย่างพวกเรา แค่เงินค่าเข้ายังไม่มีปัญญาจ่าย แต่ข้างในนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ แบ่งออกเป็นชั้นใต้ดินและชั้นลอยฟ้า มีคนต่างถิ่นมากมายมาที่เมืองสี่ทิศแห่งนี้ ก็เพื่อเข้าชมการประลองสัตว์ร้ายกลางอากาศครั้งนี้”
ได้ฟังเจ้าของร้านแผงลอยอธิบาย
