ความแปลกใจ ก่อนจะสังเกตยาทิพย์ที่ปลูกบนดินแปลงนั้นอย่างละเอียด ครั้งเพ่งมองอยู่ไม่นาน ดวงตาของนางเป็นประกายขึ้นมาทันที “ของดีนี่นา! ไม่นึกเลยว่าจะมีดอกเจ็ดใ ใบเพลิงอายุพันปีอยู่ด้วย จิ๊ๆ ไม่ธรรมดา ไม่ธรรมดาจริงๆ…”
ลูกศิษย์ที่เดินตามอยู่ด้านหนึ่งลอบอุทานในใจ บรรพจารย์ท่านนี้รู้เรื่องยาทิพย์ด้วยหรือ? เขาดูออกด้วยว่าเป็นโคลนดินแดงจากก้นบ่อลึกที่ถูกเผาไหม้มาแล้ว? เขาเองก็เพิ่งรู้จั กดินนี้ตอนที่ท่านอาจารย์บอก ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางรู้จักความพิเศษของโคลนดินแดงนี้
ได้ยินอาจารย์บอกว่า โคลนดินแดงนี้สามารถทำให้ยาทิพย์ธาตุไฟงอกงามได้เร็วทั้งยังดีกว่าสองเท่า ด้วยเหตุนี้ บนแปลงโคลนดินแดงนี่จึงถูกปลูกไว้แค่ยาทิพย์ธาตุไฟเท่านั้น
ขณะกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น จู่ๆ ก็เห็นบรรพจารย์ผู้นั้นเอาพลั่วมาจากไหนไม่รู้ นั่งลงขุดดอกเจ็ดใบเพลิงอายุพันปีนั่น เขาตกใจจนลูกตาแทบถลนออกมานอกเบ้า
“ท่านบรรพจารย์ มะ…ไม่ได้นะขอรับ!” เขาอุทานเสียงหลง รีบเข้าไปเตือนว่า “นี่เป็นสมบัติล้ำค่าของท่านอาจารย์ เขาหวงแหนมันอย่างมาก ไม่ยอมให้ใครแตะต้องเลย”
“เพราะรู้ว่านี่เป็นของล้ำค่าข้าถึงจะเอา ไม่ใช่ของล้ำค่าเอามาก็ไร้ประโยชน์” เฟิ่งจ
