เขาต่าง งจากคนอื่น ร่างกายของเขาอ่อนแอตั้งแต่เด็ก สามารถติดตามนายท่านนับเป็นบุญของเขา เขาพยายามมาโดยตลอด หวังว่าตนเองจะแข็งแกร่งขึ้นมาและปกป้องนายท่านได้
เขาคิดว่า หลัวอวี่ ตู้ฝานและฟั่นหลินมีวรยุทธ์สูงกว่าเขา จะต้องอยู่ข้างหน้าแน่ๆ แม้ไม่รู้ว่าพวกเขานำตนไปกี่ขั้นแล้ว แต่อย่างไรเขาก็ต้องพยายามไม่ให้ถูกทิ้งห่างมากนัก
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเดินขึ้นไปทีละก้าวๆ ความยึดมั่นในความเชื่อ ทำให้เขาก้าวเท้าออกไปได้อย่างไม่ลังเลแม้สักนิด เขาไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง รู้สึกเพียงว่ารอบกายเงียบสงัด แม้แต่นาย ท่านก็ไม่เห็นแล้ว
ทว่าเขารู้ แม้มองไม่เห็นว่านายท่านอยู่ที่ใด แต่นายท่านจะต้องคอยเฝ้ามองเขาอยู่แน่ๆ ด้วยเหตุนี้ เขาจะทำให้นายท่านผิดหวังไม่ได้
เฟิ่งจิ่วเดินตามหลังและคอยเฝ้าดู นางเองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน นึกไม่ถึงว่าเหลิ่งหวาซึ่งเป็นคนที่มีวรยุทธ์ต่ำที่สุดในสี่คนกลับเป็นคนที่เดินมาได้ไกลขนาดนี้ นางมองดูเขา าก้าวเท้าออกไปอย่างไร้ความลังเล อดไม่ได้ที่จะเม้มปากยิ้ม
นางรู้ว่าเหลิ่งหวาเป็นคนมุ่งมั่น แต่นึกไม่ถึงว่าจะมุ่งมั่นถึงเพียงนี้ แม้แต่พวกตู้ฝานก็ยังเทียบไม่ได้ เวลานี้ นางอดที่จะสงสัยไม่ได้ เหลิ่ง
