้งมีผู้ฝึกตนมากมายอยู่ด้วย พวกข้าถามดูแล้ว บันไดสู่แดนเซียนที่ปรากฏในปีนี้อยู่ที่นั่นมาตลอด แต่ได้ยินมาว่า ผ่านมานานขนาดนี้ เพิ่งจะมีคนขึ้นไปได้เพียงคนเดียวเมื่อไม่นานนี้”
“อ้อ ยังอยู่ที่นั่นอย่างนั้นหรือ น่าแปลกจริงๆ” เฟิ่งจิ่วประหลาดใจ อย่างไรเสียจากข้อมูลที่นางได้มา บันไดสู่แดนเซียนปรากฏเพียงปีละครั้ง ครั้งหนึ่งอย่างมากปรากฏเพียงครึ่งเดือน ก็หายไปแล้ว และตั้งแต่ครั้งก่อนที่นางมาก็ผ่านไปครึ่งปีกว่าแล้ว
“นอกจากนี้ จากที่ถามคนพวกนั้นมา ข้าคิดว่าคนที่ขึ้นไปน่าจะเป็นคุณชายโม่เฉิน” ฮุยหลางพูดอย่างตื่นเต้น “ตอนนั้นคุณชายโม่เฉินบอกว่าจะไปจวนเฟิ่งกับพวกเรา! แต่นายท่านไม่ให้ไปด้ วย นึกไม่ถึงว่าเขาจะมาถึงที่นี่ก่อน แล้วยังขึ้นบันไดสู่แดนเซียนไม่ลงมาอีก”
เฟิ่งจิ่วประหลาดใจ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ “หากเป็นเขา ก็ไม่แปลกที่จะขึ้นไปได้” นางหันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “นึกไม่ถึงว่าบันไดสู่แดนเซียนนั่นยังอยู่ ในเมื่อเป็นอย่างนี้ พวกเราร รีบเร่งเดินทางกันดีกว่า!”
“อืม” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพยักหน้า ในสมองกำลังครุ่นคิดว่าโม่เฉินไปถึงทางนั้นแล้วไปไหนต่อ? ที่นั่น มีอะไรรอพวกเขาอยู่กันนะ?
“พวกเจ้าพักผ่อนก่อน แม้ต้องเดินทางทว่าก็ไ
