้องคุกเข่าตามลงไปเช่นกัน
“คิดจะหมายหัวพวกข้าหรือ ถามพวกมันก่อนก็แล้วกัน!” เฟิ่งจิ่วเอ่ยขึ้นอย่างไม่ยี่หระ เหลือบมองทหารรับจ้างกลุ่มนั้นด้วยหางตาแวบหนึ่ง ก่อนจะออกคำสั่งว่า “ฆ่าไม่เว้น!”
สิ้นเสียงของเฟิ่งจิ่ว พวกหลัวอวี่ไม่ได้เคลื่อนไหวแต่อย่างใด เพียงแต่ถอยหลังออกไปยืนดูเงียบๆ คนพวกนี้ ปล่อยให้พวกหงส์ไฟจัดการก็เกินพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องถึงมือพวกเขาเลย
“ไม่! ไม่นะ พวกข้า…พรืด!”
หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างได้สติกลับมาจากความตื่นตะลึง เขาพยายามร้องขอให้เฟิ่งจิ่วเปลี่ยนใจและไว้ชีวิต แต่ยังพูดไม่ทันจบ เลือดสีแดงสดก็พุ่งออกมาจากปาก ไม่นานหลังจากนั้น เสียง งคำรามของสัตว์พันธสัญญาคู่ชีวิตและเสียงกรีดร้องของสมาชิกในกลุ่มพวกเขาก็ดังขึ้น…
กลิ่นคาวเลือดกระจายออกไปตามลม ศพล้มลงไปทีละศพๆ พวกเฟิ่งจิ่วยืนมองเหล่าทหารรับจ้างอย่างเย็นชา ไร้ซึ่งความรู้สึก คนเหล่านี้ไม่ใช่คนดี หากพลังของคนเหล่านี้แข็งแกร่งกว่าพวกต ตน เช่นนั้นคนที่ล้มลงไปตอนนี้คงจะเป็นตัวพวกเขาเอง และคงจะต้องตายอย่างน่าอนาถกว่านี้แน่นอน ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงมองดูพวกหงส์ไฟฆ่าทหารรับจ้างเหล่านี้ได้โดยไม่แม้แต่จะกะพริบตา า
“ในนี้มีทหารรับจ้างพวกนี้อยู่เยอะ พวก
