รกันจึงรีบวิ่งมาทางนี้ “เอ๊ะ พวกเจ้าทำอะไรกันน่ะ? ที่นี่คือโจวเสวีย ใครกล้าก่อเรื่อง!”
“ช่วยด้วยขอรับ อาจารย์จิน พวกเขาจะแย่งชุดสิบสองราศีของข้า!” อวี๋จิ้งฉีได้ยินเสียงอาจารย์ก็ร้องเสียงดังโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
คนอื่น ๆ ได้ยินเช่นนั้นก็รีบอธิบาย “เปล่านะขอรับ อาจารย์จิน พวกข้าไม่ได้จะมาแย่งชุดสิบสองราศี พวกข้าแค่อยากเห็นเท่านั้นเอง”
“ใช่ แค่อยากดูจริง ๆ ขอรับ”
“อวี๋จิ้งฉีหวงของเกินไปแล้ว พวกข้าขอร้องมาครึ่งค่อนวันแล้ว เขาก็ยังไม่ยอมเอาออกมาให้ดู”
……
อวี๋จิ้งฉีกล่าวอย่างโมโห “ก็ต้องไม่เอาออกมาอยู่แล้วน่ะสิ คราวก่อนตอนที่ข้าเอาออกมาให้ดูก็หวุดหวิดจะทวงคืนมาไม่ได้ ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใครทำน้ำหมึกหกใส่ ยังดีที่ตรงนั้นเป็นพื้นที่ว่างพอดี ไม่อย่างนั้นชุดสิบสองราศีของข้าคงพินาศแล้ว…”
“ชุดสิบสองราศีอะไรกัน?” อาจารย์จินถามอย่างสงสัย
“อาจารย์จิน ท่านไม่เคยได้ยินหรือขอรับ?!” อวี๋จิ้งฉีตะลึง แล้วเล่าตั้งแต่เรื่องตั๋วขอบคุณที่อุดหนุนมาจนถึงชุดสิบสองราศี
คนอื่นยังช่วยพูดเสริมให้จากข้าง ๆ
ในไม่ช้า อาจารย์จินก็เข้าใจความเป็นมาของเรื่องราว
พอได้ฟังทุกคนพูดเช่นนี้ ในใจเขาก็คันยุบยิบขึ้นมาเช่นกัน โดยเฉพาะตอนที่ได้ยินว่าชุดสิบสองราศีที่ทุกคนอยากเห็นนักหนานั้นอยู่ในมืออวี๋จิ้งฉีนี่เอง
แทบจะไม่ลังเลเลยสักนิด เขาบอกให้อวี๋จิ้งฉีนำออกมาให้ดูว่าตกลงแล้วเป็นของอย่างไรกันแน่ถึงทำให้ผู้คนร่ำร้องอยากดูเช่นนี้
อ
