ตอนที่ 2842 น้ำลายไหลแล้ว
“ท่านรู้หรือไม่ ตอนนั้นด้านล่างมีผู้ฝึกตนชุดดำมากมายยืนอยู่ พลังของคนพวกนั้นไม่ได้อ่อนแอเลย แต่ หึๆ…”
นางยิ้ม “สุดท้ายก็ถูกข้าสังหารหมด ข้าไม่ได้สู้กับผู้ถือครองดอกบัวดำ แต่เมื่อไร้คนเหล่านั้น เขาก็ไม่ต่างอะไรกับเสือไร้กรงเล็บ หากคิดจะเล่นงานข้าอีก เดาว่าคงต้องวางแผ ผนใหม่หมดแล้วกระมัง! จากนั้นข้าจึงถือโอกาสตอนที่ผู้ถือครองดอกบัวดำยังไม่กลับมาลอบหนีออกมาก่อน ข้าเดินเล่นไปตามทางอยู่สองสามวัน ถือโอกาสเตะเจ้าเมืองคนหนึ่งลงจากตำแหน่ง จากน นั้นก็คิดว่าพวกท่านคงใกล้มาถึงแล้ว จึงใช้แกนเคลื่อนย้ายจี๋กวงกลับมาที่นี่ก่อน”
นางเล่าขณะนั่งแช่น้ำในอ่าง ส่วนทางเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่กำลังฟังอยู่บนเตียงนั้น พอได้ยินเรื่องที่นางประสบพบเจอมา หัวใจของเขาก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง เขาหลับตาลงและไม่นานก็ หลับไปอย่างสะลึมสะลือ
เฟิ่งจิ่วอาบน้ำเช็ดผมเสร็จก็เดินมาที่ข้างเตียง เห็นเขาหลับไปแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ นางเอนตัวนอนบนเตียงอย่างเบาเสียงที่สุด จากนั้นก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มตัวพวกเขาทั้งสอง อิงแอ อบในอ้อมแขนของอีกฝ่าย ก่อนจะหลับตานอนพักผ่อนเช่นกัน
วันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน ใช้กลิ่นอายพลังวิญญาณไป