อต้นหนึ่ง
นางยิ้มๆ ก่อนจะซ่อนเงาร่างของตนเองอย่างมิดชิด เด็ดดอกท้อขึ้นมาหนึ่งดอกแล้วขว้างใส่เฟิ่งเยี่ย กวนสีหลิ่นที่อยู่ใต้ต้นไม้เห็นดังนั้นก็ตวาดเสียงดังลั่น “ใครน่ะ!” ขณะเดียวกัน นก็ยกมือขึ้นปัดป้องดอกท้อดอกนั้น
เฟิ่งจิ่วเห็นอย่างนั้นรอยยิ้มก็ยิ่งกว้างขึ้น นางขว้างดอกท้อออกไปอีกหลายท้อ และครั้งนี้ ไม่เพียงขว้างไปทางเฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยางเท่านั้น ยังขว้างใส่กวนสีหลิ่นอีกด้วย
กวนสีหลิ่นปัดป้องได้ส่วนหนึ่ง ก่อนค้นพบว่าดอกท้อเหล่านั้นไม่ได้พุ่งเข้ามาอย่างรุนแรงนัก ทั้งยังไร้ซึ่งไอสังหาร ในใจนึกสงสัย เขาถอยหลังเล็กน้อย ก่อนเห็นว่าดอกท้อเหล่านั นพุ่งไปทางเฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยางเท่านั้น แทนที่จะบอกว่าโจมตี บอกว่าแกล้งพวกเขาเล่นจะเหมาะกว่า
เขาหันไปมองทางจุดที่ดอกท้อพุ่งเข้ามา เห็นชายชุดกระโปรงสีแดงรางๆ กวนสีหลิ่นตะลึง ก่อนที่ความดีใจเหลือล้นจะเข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว เป็นเสี่ยวจิ่วหรือ? เสี่ยวจิ่วมาถึงแล้ว วหรือ? เด็กคนนี้มาถึงแล้วแต่กลับไม่ยอมแสดงตัว ยังซ่อนตัวแกล้งพวกเขาจากในที่มืดอีก
เขาส่ายหน้าเงียบๆ ก่อนจะเห็นเฟิ่งจิ่วโน้มตัวออกมาโบกมือให้เขา ในตอนนี้เอง เฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยางก็ตะโกนขึ้น
