มช้า “แปดคนนี้ก็คือ หลัวอวี่ ฟั่นหลิน กู่โม่ เว่ยเฟิง เหลิ่งววง เหลิ่งหวา ตู้ฝาน และไป๋ชิงเฉิง”
ตอนที่ได้ยินชื่อเจ็ดคนแรก ทุกคนไม่ได้แปลกใจนัก แต่ครั้นได้ยินชื่อของไป๋ชิงเฉิง ทุกคนต่างมองนายท่านด้วยความตะลึง หนึ่งในนั้นถามด้วยความสงสัย “นายท่า เจ็ดคนแรกติดตามท่านมา าก็นานแล้ว ท่านพาพวกเขาไปพวกข้าก็ไม่ได้คัดค้านอะไร แต่ไป๋ชิงเฉิง เหตุใดท่านจะพานางไปด้วยเล่า?”
ไป๋ชิงเฉิงเป็นคนที่ไม่มีอะไรโดดเด่นและดูธรรมดาที่สุดในหมู่พวกเขาแล้ว นอกจากใบหน้าที่งดงาม ก็ไม่มีอะไรที่น่าจดจำ โดยเฉพาะนางยังเคยมีความคิดจะเอาชนะนายท่าน แต่นายท่านกลับ อยากพานางไปด้วย?
วันนี้ ไป๋ชิงเฉิงไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่อยู่ที่จวนเฟิ่ง ทุกคนจึงยิ่งไม่เข้าใจ
เฟิ่งจิ่วเพียงยิ้มๆ “แม้นางจะติดตามข้าเป็นเวลาสั้นที่สุด วรยุทธ์ไม่โดดเด่นเท่าพวกเจ้า แต่นางมีจุดเด่นอยู่ ที่พาไปครั้งนี้ ข้าก็แค่โอกาสนางเท่านั้น”
“ส่วนพวกเจ้า ไม่ต้องผิดหวังไป อยู่ทางนี้ฝึกฝนให้ดี ภายหน้าหากมีโอกาสข้าก็จะพาพวกเจ้าไปด้วย เพียงแต่หากสามารถขึ้นบันไดสู่แดนเซียน
