รู้สึกว่าหากบนเตียงมีคนเพิ่มมาอีกหนึ่งคน คงจะนอนไม่ค่อยหลับ”
เธอมองเขา ก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า “อีกอย่าง พวกเราก็ยังไม่ได้แต่งงาน การนอนร่วมเตียงเคียงหมอนกับท่านส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของข้าจริงๆ ข้าคิดว่าพวกเราแยกกันอยู่จะดีกว่า อย่างไรเสียจวนหลิงของท่านก็อยู่ติดกับจวนเฟิ่งของข้าอยู่แล้ว”
“ไม่ดี” เซวียนหยวนโม่เจ๋อทำหน้าบึ้ง บอกว่า “พวกเราหมั้นหมายกันแล้ว เหลือก็แค่ไหว้ฟ้าดินและร่วมหอกันเท่านั้น”
“ก็ใช่อย่างไรเล่า! ข้าคิดว่าถึงเราจะหมั้นหมายกันแล้ว แต่ไม่รู้จะจัดงานแต่งเมื่อไรนี่นา!” เธอแย้ง มองเขาและถามว่า “ท่านคิดว่า พวกเราจะแต่งงานกันเมื่อไร?”
“ขอแค่เจ้าอยาก เมื่อไรล้วนได้ทั้งนั้น” ทั้งที่เขาเป็นฝ่ายรอเธอมาตลอดแท้ๆ แต่ใครจะรู้เรื่องแต่งงานนี้เลื่อนแล้วเลื่อนอีก
เวลานี้ เขาเองก็อดคิดไม่ได้เหมือนกัน หรืองานแต่งของพวกเขาสองคนจะยังอีกยาวไกลจริงๆ?
………………………………….
