ไม่เห็นก้นบึ้งที่อยู่ใต้คิ้วเรียวเหมือนใบหลิวคู่นั้นของหญิงชุดแดง ทำให้บุคลิกและความงามของนางขัดแย้งกัน ตรงกันข้ามกลับให้ความรู้สึกงดงามทว่าเย็นชา
เครื่องหน้าทั้งห้าที่งามล้ำเมื่ออยู่ภายใต้การขับเน้นของชุดกระโปรงสีแดง กลับให้ความรู้สึกเย็นชาทว่าน่าหลงใหล นัยน์ตาของนางลึกล้ำมองไม่เห็นก้นบึ้ง แต่กลีบปากของนางกลับประด ดับไว้ด้วยรอยยิ้มที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม ยามสาวเดินมาทางนี้ ฝีเท้าเบาและดูเฉื่อยชา แต่กลับมีกลิ่นอายสง่างามกระจายอยู่รอบตัว รวมถึง…บารมีอันน่าเกรงขามของผู้มีอำนาจ
นี่ก็คือภูตหมอเฟิ่งจิ่วกระมัง! ดังคาด ได้ยินร้อยครั้งไม่สู้พบหน้าหนึ่งครั้ง
“ท่านนี้ก็คือแม่นางอวิ๋นกระมัง?” เฟิ่งจิ่วเดินมา สายตาจับจ้องพิจารณาอวิ๋นเสวี่ยซินรอบหนึ่ง ก่อนยิ้มบอกว่า “ได้ยินว่าในจวนมีแขกคนงามมา วันนี้ได้พบ ไม่ธรรมดาดังคาด”
อวิ๋นเสวี่ยซินยิ้มอย่างอ่อนโยน นางมองเฟิ่งจิ่ว เอ่ยว่า “แม้เสวี่ยซินจะเฉิดฉายเพียงใด ก็ไม่เทียบความงดงามของภูตหมอ” ขณะเอ่ย นางย่อเข่าคารวะ “ภายหน้าฝากเนื้อฝากตัวใ