ถอะ!”
“ขอรับ” อิ่งอีรับคำ ก่อนจะถอยออกไป
และในเมือง ฮุยหลางที่ถูกทุบตีจนจมูกเขียวหน้าบวมถูกผนึกกลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างกาย เขานั่งร้องไห้คร่ำครวญอยู่ที่มุมหนึ่งของถนนในสภาพเสื้อผ้าเก่าและขาด
เขายังไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น? ถูกคนตีสลบพอฟื้นมาก็กลายเป็นขอทานอยู่ตรงนี้แล้ว อีกทั้งกลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างก็ถูกผนึกไว้แล้ว เดินทีเขาอยากวิ่งกลับจวน แต่ใครจะ ะรู้ว่ามีคนคอยจับตาดูเขาอยู่ในที่มืด บอกว่าจะให้เขาเป็นขอทานอยู่ที่นี่สักสองสามวันจนติดใจ
เป็นขอทานมีอะไรให้ติดใจกัน? เนื้อตัวมอมแมมถูกคนมองด้วยสายตารังเกียจทั้งวัน เขาไม่ชอบเป็นขอทานหรอกนะ
แต่ทว่า สิ่งของบนตัวของเขาถูกยึดไปทั้งหมดแล้ว อยากได้เงินไม่มีเงิน อยากได้ของกินไม่มีของกิน นี่เพิ่งจะผ่านไปครึ่งวัน ท้องของเขาก็ร้องโครกครากแล้ว
“ดูขอทานนี่สิ มือเท้ายังอยู่ครบ ร่างกายก็สูงใหญ่ยังมาเป็นขอทานอยู่ตรงนี้ ช่างหน้าไม่อายเลยจริงๆ” ฮูหยินคนหนึ่งที่ผ่านทางมามองฮุยหลางที่นั่งอยู่ตรงหัวมุมถนน ก่อนจะด่าไปหน
