บทที่ 819 กิจกรรมพิเศษ
รถเหลือง*[1] เป็นชื่อที่เย่อวี๋หรานตั้ง ภายหลังจูซานรู้สึกว่าชื่อนี้ไม่มีที่ไปที่มาจึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ‘รถลาก’
รถที่ใช้คนลากก็คือรถลากไม่ใช่หรือ? เมื่อพูดออกมา ทุกคนล้วนจดจำได้
เย่อวี๋หราน: …ใครว่าไม่มีที่มา? รถลากในชาติที่แล้วของข้าก็เรียกว่า ‘รถเหลือง’
น่าเสียดายที่เรื่องนี้นางไม่อาจเถียงกับจูซาน ไม่อย่างนั้นก็ต้องพูดถึงความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตนี้ของนาง
หัวหน้าพรรคเหลยถิงไม่รู้ว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะอไร แต่เขาก็ยังขึ้นไปนั่งตามคำเชื้อเชิญของอู๋เจียงอย่างให้ความร่วมมือ
อู๋เจียงร้องเรียก ‘ต้าลี่’ ที่มีเรี่ยวแรงมากที่สุดในพรรคให้มาลากรถ
สารถีลากรถเหล่านี้ลอบฝึกฝนมาได้สักพักแล้ว พวกเขาถูไม้ถูมืออย่างกระเหี้ยนกระหือรือ
เมื่อต้าลี่ได้ยินคนขานชื่อตนเองก็ตอบรับเสียงดังแล้ววิ่งเหยาะ ๆ ออกมา
อู๋เจียงตบไหล่เขา “ทำดี ๆ ล่ะ เข้าใจไหม?”
“ขอรับ หัวหน้าพรรค”
“อย่าเรียกข้าว่าหัวหน้าพรรค บอกหลายครั้งแล้วทำไมไม่รู้จักจำเสียที? ให้เรียกว่าเถ้าแก่อู๋”
“ขอรับ เถ้าแก่อู๋…” ต้าลี่เกาศีรษะแกรก ๆ หัวเราะอย่างโง่งม “เฮะเฮะ มันรู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้างน่ะขอรับ ยังไม่ค่อยชิน”
“เรียกจนชินปากไปแล้วเดี๋ยวก็ดีเอง” อู๋เจียงว่าแล้วก็หันไปแนะนำต้าลี่แก่หัวหน้าพรรคเหลยถิง ประการสำคัญคือ ‘มีเรี่ยวแรงมาก’ (ต้าลี่ หมายถึง แรงเยอะ)
หัวหน้าพรรคเหลยถิงมองต้าลี่แวบหนึ่งก็ไม่ได้พูดอะไรอีก ก็แค่คนตัว
