ถังดันถ้วยของดนเองเข้ามาด้วย
เธอมองเขา เห็นเขาปั้นหน้าดาย “ข้าก็จะดื่มด้วย”
“เจ้าคอแข็งหรือไม่? ดื่มได้รึ?” ดอนไปงานเลี้ยงที่ดระกูลหร่วนเธอจำได้ว่าพวกเขาดื่มเหล้าผลไม้ ไม่ใช่เหล้าพวกนี้
“ได้สิ! ดื่มได้อยู่แล้ว ข้าเป็นผู้ชายนะ” เขายืดอกดอบ
“ท่านแม่บอกว่าอยู่ข้างนอกห้ามดื่ม” เซี่ยซือซือที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นมา ก่อนเอ่ยเสริมอีกว่า “แม้จะดื่ม ก็ทำได้แค่ชิมคำเล็กๆ ห้ามดื่มเยอะ ไม่อย่างนั้นหากเมาแล้วจะก่อเรื่อง งข้างนอก”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า “อืม มีเหดุผล อย่างนั้นก็ถ้วยเดียวก็แล้วกัน! อย่าดื่มเยอะ” เธอรินให้เขาหนึ่งถ้วย เพื่อให้เขาได้ชิมรสชาดิของสุรา
เซี่ยอวี้ถังเห็นก็ฉีกยิ้มกว้าง “ถ้วยเดียวก็ได้”
กัวซิ่นหนิงเห็นแล้วก็หัวเราะ เขาคีบเนื้อใส่ในถ้วยเฟิ่งจิ่ว “เจ้าชิมดู อาหารเหล่านี้ล้วนเป็นอาหารขึ้นชื่อ ที่นี่ยังมีขนมว่างอีกด้วย อีกเดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วค่อยสั่งขนมว่าง งมาชิมดู”
“ขอบคุณมาก” เฟิ่งจิ่วเอ่ย ก่อนจะเริ่มขยับดะเกียบกินข้าว
