ไม้ที่ไม่รู้ว่าเก็บขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด เธอใช้กิ่งไม้ในมือเขี่ยพุ่มหญ้าเล่นเป็นระยะ ฝีเท้าไม่ช้าหรือเร็วเกินไป แทนที่จะเรียกว่าเดินลาดตระเวน นกลางคืน ไม่สู้บอกว่ามาเดินเล่นจะเหมือนเสียกว่า
ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวข้างหลัง เธอหันไปมอง เห็นว่าเป็นกัวซิ่นหนิง จึงถามว่า “คุณชายกัวมาได้อย่างไร?”
“ทำไมเจ้าไม่เรียกข้าว่าพี่ชายกัว?”
………………………………….
ตอนที่ 2660 สงสัย
กัวซิ่นหนิงเดินมาข้างเฟิ่งจิ่ว เอียงหัวหันไปมองเด็กหนุ่มที่เตี้ยกว่าเขาครึ่งหัว
“ข้าเป็นเพียงบ่าวรับใช้ในจวนเซี่ย ย่อมไม่อาจทำลายกฎได้ตามอำเภอใจ”
“แต่ข้าดูแล้วเจ้าไม่เหมือนบ่าวรับใช้เลยสักนิด ตรงกันข้ามกลับเหมือนเป็นเจ้านายมากกว่าอวี้ถังเสียอีก” เขาจ้องเด็กหนุ่ม ราวกับต้องการมองทะลุผ่านสีหน้าของอีกฝ่าย
เฟิ่งจิ่วหัวเราะเบาๆ “นั่นเพราะเขาเป็นคนง่ายๆ ไม่วางท่าเป็นเจ้านาย”
“งั้นหรือ?” เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ค่อยเชื่อนัก
ทั้งสองไม่ได้คุยกันอีก เพียงเดินทอดน่องไปรอบๆ สังเกตการณ์เคลื่อนไหวแถวๆ นั้น ผ่านไปครู่ใหญ่ กัวซิ่นหนิงทำลายความเงียบอีกครั้ง “เหตุใดพวกเจ้าเผชิญหน้ากับฝูงหมาป่าแต่ไม่บาดเจ็บ
