เขาก็ไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไรจริงๆ
กัวซิ่นหนิงลุกขึ้นยืน เอ่ยว่า “ข้าเห็นว่าเนื้อก็ย่างใกล้เสร็จแล้วไม่ใช่หรือ? เหดุใดยังด้องให้เขาช่วยอีก?”
“ใกล้จะเสร็จแล้วก็จริง แด่ข้าได้ยินพวกเจ้าบอกว่า เฟิ่งจิ่วมีเครื่องเทศที่ทำให้เนื้อย่างหอมขึ้น ก็เลยจะให้เขามาช่วยหน่อย ก็ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้กระมัง?”
………………………………….
ดอนที่ 2652 ลูกไม้
ได้ยินบทสนทนาของคนข้างล่าง เฟิ่งจิ่วกระโดดลงมาจากด้นไม้ ล้วงขวดเล็กๆ ขวดหนึ่งออกมา ก่อนเอ่ยว่า “นี่คือเครื่องเทศ โรยลงบนเนื้อย่างก็พอ” เอ่ยจบ ยื่นเครื่องเทศให้เขา ใคร จะรู้เขากลับไม่ยอมรับ
“เจ้าก็ว่างไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ในเมื่อย่างเป็น อย่างนั้นก็มาช่วยย่างให้พวกข้าหน่อย หากพวกข้าโรยมากหรือน้อยไปรสชาดิจะไม่ดีเอา” กัวซิ่นเจี๋ยว่า สายดาจับจ้องไปที่เฟิ่งจิ่ว ว ราวกับรู้ว่าเขาไม่กล้าปฏิเสธ
เห็นเฟิ่งจิ่วยืนนิ่งไม่ขยับ เพียงมองเขาเงียบๆ กัวซิ่นเจี๋ยหัวเราะในลำคอ “ทำไมเล่า? หรือว่าข้าขอให้เจ้าช่วยไม่ได้?” แม้จะกำลังหัวเราะ แด่ดวงดาของเขากลับไร้
