างรากฐานของเขาหากเทียบกับคนอายุรุ่นเดียวกันนับว่าดีแล้ว เพียงแต่ระดับของสัตว์ร้ายในนี้ล้วนไม่ต่ำ! เพราะเหตุผลนี้ เพียงต่อสู้กับสัตว์ร้ายแค่สองตั ว เนื้อตัวของเซี่ยอวี้ถังก็เต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย แต่สิ่งที่น่าชื่นชมก็คือ สุดท้ายเขาก็ยังสามารถสังหารสัตว์ร้ายสองตัวนั้นได้สำเร็จ
มองดูสัตว์ร้ายสองตัวที่ล้มลงไป เขายกมือเช็ดคราบเลือดที่กระเด็นใส่หน้า ล้มตัวนั่งลงบนพื้นอย่างเหม่อลอย “ข้าฆ่าพวกมัน? ข้าฆ่าพวกมันจริงๆ? ซี้ด! เจ็บ!”
บาดแผลบนตัว รวมถึงการเผาผลาญกลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างกาย ทำให้เขาที่ทิ้งตัวนั่งลงไปบนพื้นไม่อยากลุกขึ้นมาอีก แม้ว่าบนตัวจะเต็มไปด้วยรอยเลือดกระดำกระด่าง แม้ว่าเลือดยังคงไหล ออกมาไม่หยุดก็ตาม…
เฟิ่งจิ่วพาเซี่ยซือซือกระโดดลงมาจากต้นไม้ มองเซี่ยอวี้ถัง ก่อนเผยยิ้ม “ทำได้ไม่เลว”