่สถานการณ์ไม่ชัดเจน ไม่ทราบแน่ชัดว่าค่ายพรรคอื่นต้องการทำลายพรรคซานไห่ให้สิ้นซาก หรือเพียงต้องการลงโทษสั่งสอนเท่านั้น
สิ่งที่จูซานต้องทำเป็นอันดับแรกก็คือ สืบเรื่องนี้ให้แน่ชัด
“เป็นเจ้า?!” เสี่ยวเอ่อร์ตัวมองปราดเดียวก็จำได้ทันทีว่าผู้ชายที่มาเป็นใคร
เขาโกรธแค้นยิ่งนัก พุ่งเอาศีรษะเข้ามาชนท้องจูซาน
แต่เสี่ยวเอ่อร์ตัวจะตัวใหญ่สักเท่าไหร่เชียว จูซานจึงคว้าหลังคอเสื้อของเขาเอาไว้
“ปล่อยข้านะ! เจ้าคนชั่ว ปล่อยข้า…” เสี่ยวเอ่อร์ตัวร้องเสียงดังอย่างโมโห
“เสี่ยวเอ่อร์ตัว ข้าเอง พี่จูซาน”
“ข้ารู้ว่าเป็นเจ้า เจ้านั่นแหละที่เป็นต้นตอหายนะ ทำให้พรรคซานไห่ของพวกข้ากลายเป็นแบบนี้”
จูซานได้ยินเช่นนั้นก็ทราบว่าเสี่ยวเอ่อร์ตัวพูดถึงเรื่องอะไร เขารู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “ข้าไปทำอันใดพรรคซานไห่อย่างนั้นรึ? เสี่ยวเอ่อร์ตัว เจ้าเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า?”
“เข้าใจผิด? เข้าใจผิดอะไร? เจ้าอย่าคิดนะว่าข้าเป็นเด็กแล้วจะมาหลอกกันได้ ข้าไปถามมาแล้ว อาเฉินหาที่พักให้พวกเจ้าด้วยความหวังดี พวกเจ้ากลับสมคบคิดกับโจวเสวีย ใส่ร้ายเจ้าของบ้าน ทำให้อาเฉินต้องตาย ทำร้ายคนทั้งพรรคซานไห่…”
“เรื่องเหลวไหลอะไรกัน? เสี่ยวเอ่อร์ตัว เจ้าสงบสติอารมณ์ฟังข้าอธิบายก่อน” มีประสบการณ์คลุกคลีกับผู้ใหญ่ตัวน้อยอย่างต้าเป่ากับเอ้อร์เป่ามาแล้ว จูซานมองเสี่ยวเอ่อร์ตัวเป็นเด็กน้อยที่ไม่รู้ประสาด้วยความเคยตัว จึงพยายามอธิบายกับเขา
