ยว่ามีแบบอย่างของการเป็นเด็กรับใช้บ้างหรือไม่ ปกติยามอยู่ต่อหน้าท่านแม่ทำเป็นใสซื่อบริสุทธิ์ พออยู่ข้างนอก็เอาแต่ดุข้า ยังสั่งข้าอีก”
พอเขาเดินห่างออกไป เฟิ่งจิ่วจึงหันมามองหร่วนหรูอวิ๋น “วันนี้เจ้าได้เจอข้า นับว่าเจ้ากับข้ามีโชคชะตาต่อกัน ข้าจะบอกเจ้าก็แล้วกัน! ส่วนจะทำอย่างไรนั้น เจ้าตัดสินใจเอาเองก็แล ล้วกัน”
เฟิ่งจิ่วเงียบไปครู่หนึ่ง จ้องนางด้วยสายตาลึกซึ้ง “บนหน้าเจ้าคือพิษจริงๆ แต่เป็นพิษที่ไม่ได้มีอันตรายถึงชีวิต แค่จะทำให้มีปานกระด่ำกระด่างขึ้นบนใบหน้า ที่จริงจะแก้พิษนั้น นง่ายดายมาก เพียงแค่ดื่มน้ำหัวใจไผ่พิษในร่างกายก็จะค่อยๆ หาย และทำให้ปานพิษบนหน้าเจ้าลดลงไปเอง”
เห็นแววตาตกตะลึงและสงสัยของเด็กสาว เฟิ่งจิ่วอธิบายต่อว่า “เจ้าจะลองทำตามที่ข้าบอกก็ได้ อีกอย่างดวงจิตของเจ้าถูกคนผนึกเอาไว้ ข้าสันนิษฐานได้จากเรื่องที่เจ้าเล่าให้ฟังเมื่อ อกี้ คนที่ผนึกดวงจิตของเจ้าไว้น่าจะเป
