็นคนที่เจ้าเรียกว่าอาจารย์ ส่วนเพราะเหตุใดต้องทำอย่างนี้ ข้ายังต้องบอกเจ้าให้กระจ่าง”
เธอหยักยกมุมปากเล็กน้อย เห็นความตกใจในแววตาของเด็กสาว “เจ้าเป็นร่างหยินบริสุทธิ์ที่มีหนึ่งในหมื่น ร่างหยินบริสุทธิ์คืออะไรนั้น ข้าคิดว่าเจ้าฝึกวรยุทธ์มาจนถึงระดับนี้แล้ว ว น่าจะพอรู้อยู่บ้าง”
สายลมเบาๆ พัดผ่าน ใบไผ่พลิ้วร่วงไปตามสายลม หนึ่งในนั้นร่วงลงมาบนหัวไหล่ของเฟิ่งจิ่ว
เธอเอียงหัวเล็กน้อย มองไปที่หัวไหล่ ยกมือปัดใบไผ่ออกเบาๆ ก่อนพูดต่ออีกว่า “หากอาจารย์ของเจ้าเป็นผู้หญิง อย่างนั้น การที่นางให้เจ้าฝึกวรยุทธ์จนถึงระดับหลอมแก่นพลัง เดา ว่าคงต้องการแย่งชิงร่างกายของเจ้า แต่หากอาจารย์ของเจ้าเป็นผู้ชาย หึๆ อย่างนั้น เดาว่าคงต้องการใช้ร่างกายของเจ้าเป็นเตาหลอมยาแล้วละ!”
เฟิ่งจิ่วมองนาง เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “เอาละ ข้าจะพูดแค่นี้ เชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่เจ้า ใช่แล้ว ข้าเป็นคนไม่ชอบเรื่องวุ่นวาย ข้าไม่อยากให้ใครพูดถึงข้าอีก” เอ่ยจบ
