ดนไล่ออกจากโรงเรียน ทั้งยังถูกเพื่อนร่วมชั้นดูถูก!
ตอนเฉินกงถูกคุมตัวไว้ที่สถานตำรวจ สมองของเขายังสับสน
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าภาพกล้องวงจรปิดถูกลบออกไปแล้ว แล้วไอ้เวรนั่นหาหลักฐานมาแจ้งจับเขาได้ยังไง? ต้องเป็นของปลอมแน่ ๆ!
ทำไมพ่อยังไม่มารับเขาอีก?
แล้วแม่ล่ะ? คงไม่ใช่อยู่ที่ร้านเสริมสวยที่ไหนสักแห่งใช่ไหม? ในสมองนอกจากเรื่องใช้เงินแล้ว นังแม่โง่นั่นก็เป็นขยะที่ไม่มีประโยชน์อย่างอื่นจริง ๆ ช่วยมาพาเขาออกไปก่อนไม่ได้หรือไงฮะ?
รอเขาออกไปก่อนเถอะ เขาจะต้องให้พ่อสอนบทเรียนกับแม่แน่นอน! เฉินกงไม่รู้เลยว่าพ่อแม่ของขาถูกส่งตัวไปโรงพยาบาล ตอนนี้ในหัวของเขาเต็มไปด้วยข้อร้องเรียนมากมายเต็มไปหมด
เฉินซีไปเยี่ยมภรรยาที่สุขภาพค่อย ๆ ดีขึ้น แล้วแวะที่ห้องผู้ป่วยของเฉินตงที่อยู่ชั้นเดียวกัน
ในห้องผู้ป่วย เฉินตงผู้เคยเป็นประธานใหญ่ที่มีชีวิตชีวาและกระฉับกระเฉงอยู่เสมอกำลังนอนอ่อนแรงอยู่บนเตียงผู้ป่วย หายใจลำบากจนต้องพึ่งเครื่องช่วยหายใจ เมื่อเห็นเฉินซีเดินเข้ามา เขาก็พยายามลุกเหมือนมีอะไรจะพูด
เฉินซีนั่งบนเก้าอี้ข้าง ๆ พลางหยิบแอปเปิลมาปอกเปลือกช้า ๆ “พวกเราเป็นเพื่อนเก่ากัน นายไม่ต้องพูดออกมาฉันก็รู้ว่านายต้องการพูดอะไร นายอยากให้ฉันหาทนายความช่วยเฉินกงออกมาจากสถานีตำรวจใช่ไหม?”
เฉินตงพยักหน้าส่งเสียง “อื้ม ๆ” อย่างตื่นเต้น เพราะนี่คือลูกชายเพียงคนเดียวของเขา…
“วางใจเถอะ ฉันจะหาทนายให้” เฉินซีพูดด้วยรอ
