บทที่ 813 เตือนสติหลินซื่อ
หรือจะเป็นเพราะครอบครัวพวกนางมีปัญญาชน?
ถ้าเปี้ยนชิวอิ่งถามออกมา หลินซื่อคงจะบอกนางอย่างภูมิใจว่า ‘ฮ่า ๆๆๆ…ไม่ใช่เพราะครอบครัวพวกข้ามีปัญญาชนหรอก แต่เป็นเพราะแม่สามีข้าต่างหาก นางบังคับให้พวกข้าเรียนรู้ตัวอักษร อ่านตำรา แต่พวกข้ารู้จักอักษรแค่ไม่กี่ตัวเท่านั้นแหละ อ่านหนังสือไม่ออกทุกตัวหรอก เวลาว่างก็จะให้พวกต้าเป่าช่วยอ่านให้ฟัง แต่เรื่องราวจากในตำราพวกนั้นน่าสนใจจริง ๆ…’
เพราะหลินซื่อปากไม่มีหูรูด เรื่องภายในของสกุลจูจึงถูกนางแพร่งพรายออกไปจนเกือบหมด
จูอู่รออยู่ในห้อง ปรากฏว่าภรรยาคนนี้บอกว่าจะไปส่งเปี้ยนชิวอิ่งกลับห้อง ออกไปนานแล้วก็ยังไม่กลับมา
จูอู่ยิ่งรอนานก็ยิ่งไม่พอใจ เมื่อนางกลับมาแล้วจึงระบายโทสะใส่นาง “ทำไมเจ้าเพิ่งกลับมา?”
หลินซื่อสะดุ้งตกใจ “ทำ ทำไมรึ? เจ้าจะล้างเท้าใช่ไหม ข้าจะไปตักน้ำมาให้”
นางนึกว่าตนเองไม่ได้ปรนนิบัติเขา ทำให้เขาโมโห จึงกระวีกระวาดออกไป
“กลับมานี่”
“ข้าจะไปตักน้ำล้างเท้าให้เจ้า” หลินซื่อยืนอยู่ที่เดิมอย่างร้อนตัว
นางรู้ว่าจูอู่ทำงานมาทั้งวัน เหน็ดเหนื่อยยิ่ง แต่วันนี้เป็นวันพิเศษนี่นา
“จัดการเรียบร้อยแล้ว?” เห็นนางมีท่าทางหวาดกลัว จูอู่เกรงว่าประเดี๋ยวจะถามไม่ได้ความ จึงสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามอดทนอดกลั้น
“อืม เรียบร้อยแล้ว…” หลินซื่อกล่าว “ข้าจัดการให้นางพักที่ห้องเก็บของท้ายเรือนตามที่พวกเจ้าบอก แต่พวกเจ้าทำเกินไปแล้วน
