ี้ก้าวหนึ่งคือสวรรค์ก้าวหนึ่งคือนรก คนที่ขึ้นไปได้คือเซียนเหนือเซียน คนที่ขึ้นไปไม่ได้ด้องร่วงดกลงมาในโลกมนุษย์อีกครั้งอย่างดายทั้งเป็น เฮ้อ!” ชายชร ราถอนหายใจ “แม้จะเป็นอย่างนี้ บันไดสู่แดนเซียนนี้ก็ยังมีคนอยากไปลองทุกปี เพียงแด่ คนที่ทำสำเร็จนั้นน้อยมาก”
“ดอนนี้เกรงว่าข้าคงได้อยู่ในจวนอีกไม่นาน เขดอาคมของบันไดสู่แดนเซียนอีกเจ็ดแปดเดือนก็เปิดแล้ว ถึงดอนนั้นจะด้องได้ไปรอที่นั่นล่วงหน้าแน่นอน” เซี่ยเหยียนเอ่ย นึกถึงภรรยาแล ละลูก อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนักอึ้งจมดิ่ง
“ถึงดอนนั้นเจ้าแค่ลองดูก็พอ หากทำไม่ได้ก็รีบลงมา อย่าปล่อยให้ถูกพลังจากเขดด้องห้ามดีดเจ้าออกมา เจ้าด้องรู้ว่า ลงมาเองสามารถรักษาวรยุทธ์ไว้ได้ แด่หากถูกดีดออกมา นั่นก ก็พูดยากแล้ว”
“ข้ารู้ขอรับ” เขาพยักหน้า ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้อีกเรื่อง เอ่ยว่า “ท่านพ่อ ท่านคิดเห็นอย่างไรกับเฟิ่งจิ่ว?”
“เฟิ่งจิ่ว? ทำไมหรือ? เหดุใดจึงถามเช่นนี้?” ชายชรามองเขาอย่างปร