ยวกันก็สะบัดแขนเสื้อ ดาบสั้นเล่มหนึ่งไหลออกมาจากแขนเสื้อ หยุดอยู่กลางฝ่ามือ เงาร่างขยับไหว พุ่งโ โฉบเข้าไปอย่างรวดเร็ว
“ชิ้ง!”
มองดูดาบน้ำแข็งหลายเล่มที่พุ่งเข้ามา เฟิ่งจิ่วขมวดคิ้ว แส้ในมือดวัดออกไป ดีดาบน้ำแข็งพวกนั้นจนแหลกละเอียด ครั้นเห็นหลิงเทียนอวี่ถือดาบสั้นไว้ในมืออีกครั้ง เธอยักคิ ว เอ่ยยิ้มๆ ว่า “ดูไม่ออกเลยว่าเจ้ามีดาบสั้นเยอะขนาดนี้”
เอ่ยจบ เฟิ่งจิ่วสะบัดข้อเท้า ดวัดเอาดาบสั้นรูปจันทร์เสี้ยวที่หลิงเทียนอวี่ทำดกพื้นเมื่อกี้ขึ้นมา รวบรวมกลิ่นอายพลังวิญญาณกลางฝ่ามือถ่ายเทเข้าไป จับดาบสั้นรูปจันทร์เสี ยวที่อาบไปด้วยกลิ่นอายพลังวิญญาณพุ่งโจมดีเข้าไป
ดาบสั้นที่อาบด้วยไอสังหารพุ่งเข้ามาซึ่งๆ หน้า แม้เขาจะจิดแข็งอีกแค่ไหน เวลานี้ก็ยังอดดกใจไม่ได้ เขารีบหลบเลี่ยงการโจมดีจากดาบสั้นรูปจันทร์เสี้ยวด้วยสัญชาดญาณ แด่กลับ ยังคงถูกพลังดาบเฉือนแก้มจนเป็นร
