่มือ หันไปมองเขาเล็กน้อย ก่อนถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ท่านคิดจะกินเปล่าๆ?”
“หา? กะ กินเปล่าๆ?” ชายชราหน้าแดง นึกในใจว่าเขาเป็นถึงใครกัน? จะกินของคนอื่นเปล่าๆ ได้เสียที่ไหน? ด้วยเหตุนี้ เขารีบเอ่ยขึ้นมาว่า “ไม่กินของเจ้าเปล่าๆ หรอก ข้าให้เงินเจ้า”
“ไม่เอา” เฟิ่งจิ่วส่ายหน้า ปฏิเสธออกไปตรงๆ “ข้าไม่อยากได้เงิน”
“อย่างนั้นเจ้าอยากได้อะไร?” ชายชราถาม แต่กลับเห็นเธอยิ้มๆ ไม่พูดอะไรอีก เขามองดูเธอเอากุ้งขนาดสามสี่จินมาผ่ากลางแล้วย่างอยู่เหนือไฟ ซ้ำยังโรยเครื่องเทศลงไปบนเนื้อกุ้งอีก กลิ่นหอมที่แปลกใหม่และพิเศษนั่นกระจายออกมา เขาอดหวั่นไหวไม่ได้
“ใช่แล้ว ข้ามีของดีมากมาย ไม่สู้ข้าเอาให้เจ้าดีหรือไม่?” ขณะเอ่ย เขาควานหาของบนตัว ไม่นานก็ล้วงเอาเรือเล็กลำหนึ่งออกมา
“เจ้าจะออกทะเล อย่างไรก็ต้องใช้เรือกระมัง! ข้าจะบอกเจ้าให้ ของประเภทเรือบินไม่มีประโยชน์หรอก ใช้ได้แค่เรือของข้าเท่านั้น” เขาเอ่ยด้วยสีหน้าย่ามใจ
………………………………….
ตอนที่ 2564 อยู่ห่างๆ ข้าหน่อย
เฟิ่งจิ่วจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปรับมา “ก็ได้! นั่งรอครู่หนึ่ง กุ้งตัวใหญ่นี่ย่างให้ท่าน”
ได้ยินเช่นนั้น ชายชราดีใจ “ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าไม่ใช่แม่นางน้อย
