ตอนที่ 2559 ผู้คุ้มครอง
“ทำไมเป็นเช่นนี้ได้? ไม่ใช่ค่ายกลมายาหรอกหรือ? นี่มันเป็นไปไม่ได้”
เธอเดินไปตามเส้นทางที่ชายชราพาเธอเข้ามา แต่กลับค้นพบว่าอย่างไรก็หาจุดสิ้นสุดไม่เจอ ที่แห่งนี้ราวกับเป็นวงกลมที่เมื่อเดินวนครบหนึ่งรอบแล้วก็จะกลับมาที่เดิม
ด้วยความเชี่ยวชาญที่เธอมีต่อค่ายและเขตอาคม ไม่มีทางที่จะหาทางออกไปไม่ได้ เพียงแต่ที่นี่จะต้องมีอะไรที่ผิดปกติอย่างแน่นอน เหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่เธอมองข้ามไป
“ไม่ได้การ ข้าต้องคิดให้ดี”
เธอเดินช้าๆ ไปตามหน้าห้องเล็กๆ สิบกว่าห้องนี้ เดินไปทีละก้าวๆ กระทั่งมาถึงที่ข้างๆ น้ำบ่อแห่งหนึ่ง
“ตรงไหนกันแน่ที่ข้ามองข้ามไป? ตรงไหนกันแน่ที่ผิดปกติ?” เธอพึมพำเบาๆ ขณะที่สายตาจับจ้องไปที่พระจันทร์ในน้ำบ่อด้วยความบังเอิญ เพราะกำลังใช้สมอง แม้สายตาจะจับจ้องไปที่พระจันทร์ แต่กลับครุ่นคิดถึงปัญหาต่างๆ โดยมองพระจันทร์เฉยๆ
ทว่าพลันใดนั้น ประกายสว่างวาบพาดผ่านเข้ามาในหัว เธอพุ่งตัวไปข้างหน้า เมื่อจ้องมองพระจันทร์ในน้ำนั่น ก็อดเบิกตากว้างด้วยความตะลึงไม่ได้
“กลับด้าน? เหตุใดจึงกลับด้าน?” เธอเงยหน้าขึ้นโดยสัญชาตญาณ เป็นดังคาด เธอเห็นพระจันทร์กลางท้องฟ้ากลับด้านอยู่จริงๆ แล้ว
