ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว
“ที่แท้ก็อย่างนี้เอง…”
ไม่น่าเล่า ไม่น่าคนพวกนี้ถึงได้ใส่เสื้อผ้ากลับด้าน ไม่น่าที่แห่งนี้ถึงได้ให้ความรู้สึกแปลกๆ กับเธอ ที่แท้เพราะที่นี่กลับด้านนี่เอง!
หมายความว่า เธอน่าจะไม่ได้อยู่ในค่ายกลมายา แต่อยู่ในกระจก!
มีเพียงอยู่ในกระจก สรรพสิ่งทุกอย่างจึงจะกลับด้าน! ในเมื่อหาเหตุผลเจอแล้ว เช่นนั้น จะออกจากที่นี่ก็ไม่ใช่ปัญหาแล้ว!
เธอหัวเราะในลำคอ ใช้สองมือเท้าคางนั่งลงที่ข้างน้ำบ่อ เปล่งวาจาที่แฝงกลิ่นอายพลังวิญญาณออกไป “ท่านลุง ท่านจะปล่อยข้าออกไปเอง? หรือจะให้ข้าทำลายกระจกเน่าๆ ของท่านดี?”
“เอ๊ะ? เจ้ารู้ว่าเป็นกระจก?” จู่ๆ เสียงอันประหลาดใจของชายชราก็ดังขึ้น
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “นอกจากระจก ยังมีอะไรที่กลับด้านอีกเล่า? หากข้าเดาไม่ผิด ข้าน่าอยู่ในกระจกที่เป็นอาวุธพิเศษชิ้นหนึ่งกระมัง?”
“แม่นางน้อยช่างฉลาดนัก นี่เพิ่งจะผ่านไปนานเท่าไรเอง? กลับไขปริศนาคันฉ่องจันทร์มายาของข้าได้แล้ว”
ชายชรายิ้มตาหยีขณะเอ่ย น้ำเสียงเป็นปกติ ราวกับกำลังพูดคุยหยอกเล่นกับเฟิ่งจิ่วอยู่ก็ไม่ปาน เขาไม่ได้ปล่อยเฟิ่งจิ่วออกไปตามที่เธอบอก แต่กลับยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ในเมื่อเจ้ารู้แล้ว อย่างนั้นเจ้าก็
