บ่อ มองสำรวจที่นี่อย่างละเอียดหนึ่งรอบ เสาะหาหนทางที่จะออกไปจากที่นี่
เธอแหงนหน้ามองจันทร์เสี้ยวที่ลอยเด่นอยู่เหนือฟ้า สุดท้ายก็หันกลับมามองที่ปากน้ำบ่อ ประกายไหววูบพาดผ่านดวงตาไป
ที่แท้ก็อย่างนี้เอง!
เธอพลันสะท้านไปทั้งใจ ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว เฟิ่งจิ่วลุกพรวด มองดูประกายเหนือผิวน้ำที่ระยิบระยับ จันทร์เสี้ยวส่องสะท้อนกลับด้าน เธอเม้มปากยิ้ม จากนั้นก็กระโดดลงไป
ชายชราที่หลับตานอนอยู่พลันตื่นขึ้นมา ชะโงกมอง ก็เห็นกระจกที่วางอยู่ด้านหนึ่งมีประกายวาบผ่าน ไม่นาน หญิงสาวในชุดสีแดงก็ออกมาจากในนั้น
“อ้าว? ออกมาแล้วหรือ?” เขาคาดไม่ถึง นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าแม่นางน้อยคนนี้ยังอายุน้อยก็ออกมาจากในนั้นได้เร็วขนาดนี้แล้ว ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
“ท่านลุง ตอนนี้คุยกับข้าดีๆ ได้แล้วกระมัง?” เฟิ่งจิ่วนั่งลงข้างๆ จ้องชายชราขณะถามคำถามนี้
“คุยอะไร? ข้าแค่จะดูว่าเจ้ามีปัญญาออกจากทะเลได้หรือไม่ ไม่มีอะไรจะคุยกับเจ้าหรอก” ชายชราเอนกายนอนลงบนพื้นทราบ ยกเท้าไขว้ห้างแล้วหลับตา “ข้าจะนอนแล้ว เจ้าอย่ารบกวนข้า”
เฟิ่งจิ่วชะงักงัน ถามว่า “ท่านจะถามว่าข้ามาจากที่ไหน? ชื่ออะไรไม่ใช่หรือ?”
“เฮ้อ ช่างเถอะ ตอนนี้ไม่อยากถามแล้ว”
