งนี้ก็รู้ว่าเจ้ามาจากต่างถิ่นใช่หรือไม่? ข้าจะบอกเจ้าให้! มหาสมุทรผืนนี้น่ะ ไม่เคยมีใครคิดว่าจะจับอาหารทะเลหรืออะไรจากใน นนี้ได้หรอก แต่หากเป็นสัตว์ประหลาดนั้นกลับมีไม่น้อย”
เฟิ่งจิ่วชะงักงัน “สัตว์ประหลาด? สัตว์ประหลาดอะไร?”
“สัตว์ประหลาดอะไรนั้นไม่เคยเห็น แต่ถึงอย่างไรก็คือมีรูปร่างใหญ่โต หนำซ้ำยังเป็นสัตว์ประหลาดที่กินคนได้ด้วย กุ้งหอยปูปลาในทะเลผืนนี้เข้าไปอยู่ในท้องของสัตว์ประหลาดพวก กนั้นหมดแล้ว ยังเหลือมาถึงมือของพวกเราอีกเสียที่ไหน!” ชายชราหัวเราะ เดินมานั่งบนชายหาดที่คลื่นซัดไม่ถึง
“ที่นี่ปกติจะมีคนมาน้อยมาก เจ้าเป็นแค่แม่นางน้อยคนหนึ่ง ทำไมถึงได้มาที่นี่?” ชายชราลูบหนวดขณะถาม ยามดวงตาที่ยิ้มหยีจับจ้องมาที่เฟิ่งจิ่ว เขาอดเอ่ยขึ้นไม่ได้ว่า “เจ้า ากลับงดงามโดดเด่นมาก ข้าเคยเห็นผู้หญิงที่โดดเด่นมาก็ไม่น้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เจอคนรูปร่างหน้าตาเช่นเจ้า”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ขอบคุณท่านลุงที่ชม ข้ากำลังหิว คิดว่าใกล้ๆ มีทะเลผื
