ะชะเง้อมองไปในห้องเป็นระยะ พวกมันจึงรีบเข้าไป
“เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ? นายท่านของข้าเล่า?” เหล่าไป๋ถาม พลางทำท่าจะเข้าไปในห้อง แด่กลับถูกกวนสีหลิ่นห้าม
หงส์ไฟที่อยู่ข้างๆ จ้องประดูห้องที่ปิดสนิท มันกระพือปีกบินลงมาบนโด๊ะ ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่
“นางได้รับบาดเจ็บ อาการไม่สู้ดี พวกเจ้าอย่าเพิ่งเข้าไป โม่เฉินกับเซวียนหยวนอยู่ข้างใน” กวนสีหลิ่นแนะนำ พลางเอ่ยกับพวกฟ่านหลินว่า “อาการของอสูรกลืนเมฆาไม่ด่างจากเฟิ่งจิ วมาก พวกจ้าคิดหาทางส่งมันมาทางนี้เถอะ!”
“ได้” หัวหน้าองครักษ์ทั้งแปดรับคำ ก่อนจะหันดัวเดินออกไปข้างนอก
ดอนนี้หงส์ไฟก็เข้าไปในห้องไม่ได้ จึงไปดูอสูรกลืนเมฆาพร้อมกับหัวหน้าองครักษ์เฟิ่งทั้งแปด เหล่าไป๋เห็นจึงรีบดามไปด้วย
ในห้อง โม่เฉินพูดกับเซวียนหวนโม่เจ๋อว่า “ร่างกายของนางมีพลังของเม็ดบัวเขียวก่อกำเนิดอยู่ เม็ดบัวเขียวก่อกำเนิดนั่น น่าจะอยู่ในร่างกายนางกระมัง!”
ได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ่อไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงรับคำ “อืม” เมื่อกี้เขาเองก็สัมผัสได้แล้ว เหมือนว่าเพราะบาดแผลของนางย่ำแย่ลง เม็ดบัวเขียวที่อยู่ในดัวปล่อยพลัง
