ความว่าอย่างไรกันแน่? ท่านแม่ออกไปข้างนอกรอบเดียว ท่านก็ดูถูกผู้หญิงอย่างข้าแล้ว? ท่านกล้าพูดแบบนี้ รอท่านแม่กลับมาข้าจะฟ้องท่านแม่ว่าท่านดูแคลนข้า ยกย่องผู้ชายกดขี่ผู้หญิง…”
“นอกจากฟ้องท่านแม่ เจ้ายังทำอะไรเป็นอีก? ลูกสาวบ้านอื่นซักผ้า ทำกับข้าว ไปทำงานในนา เจ้าดูเจ้าสิ เอาแต่อยู่ในบ้าน วันทั้งวันทำอะไรบ้าง?” จูเอ้อร์คุ้ยอดีตดำมืดของจูปาเม่ยขึ้นมาพูด
แม้จูปาเม่ยจะปรับปรุงตัวแล้ว แต่ก็เป็นเรื่องแค่ไม่กี่ปีมานี้ มิหนำซ้ำนิสัยรักสวยรักงามกับชอบอู้งานของนางก็ยังแก้ไม่หายเสียทีเดียว
แต่สกุลจูมีคนมาก ถึงนางจะไม่ทำงานก็มีคนอื่นทำแทนนาง
มารดาไม่ถือสา พวกเขาที่เป็นพี่ชายก็ไม่สะดวกจะยกขึ้นมาพูด
อย่าคิดว่าพวกเขาไม่พูดแล้วจะไม่รู้ว่านางทำอะไรไปบ้าง
จูปาเม่ยคิดไม่ถึงเลยว่าอดีตดำมืดของตนเองจะถูกคนรื้อขึ้นมาพูดเอาในเวลาแบบนี้ หน้าพลันเปลี่ยนสี ถามอย่างไม่อยากเชื่อว่า “พี่รอง ท่านถึงกับว่าข้าแบบนี้?! ข้าเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของท่านนะ ท่านกลับพูดเรื่องไม่ดีของข้าต่อหน้าคนนอก ท่านยังเป็นคนอยู่ไหม?”
จากนั้นก็หันมาถามหลิวซื่อว่านางเอาไปบอกจูเอ้อร์ใช่หรือไม่ ไม่อย่างนั้น เขาที่เป็นผู้ชายคนหนึ่งจะรู้เรื่องในบ้านชัดเจนขนาดนั้นได้อย่างไร?
นางแอบอู้ก็จริง แต่ใช่ว่านางจะไม่ทำอันใดเสียเลย งานที่มารดาสั่งนางล้วนทำจนเสร็จ
อีกอย่าง งานเย็บปัก ทำชาด ย้อมผ้าของที่บ้าน มีอย่างไหนที่นางไม่ได้รับผิดชอบบ้าง?
นางแค่ไม่ได
