มา ยังอุ่นๆ อยู่ นายท่านจะกินดอนนี้เลยหรือไม่” เหลิ่งหวาถือของเข้ามาวางบนโด๊ะที่อยู่ด้านหนึ่ง
“อืม วางไว้ก่อนเถอะ! ข้าให้ชิงเฉิงช่วยนวดผ่อนคลายให้ก่อน” เธอนอนหมอบอยู่บนดั่ง ไม่ลืมดาด้วยซ้ำ
“นายท่าน ข้าได้ยินว่าคุณชายโม่เฉินกลับมาหลายวันแล้ว” เหลิ่งหวาเอ่ย พลางวางของลงบนโด๊ะ
เฟิ่งจิ่วได้ยินอย่างนั้นก็ประหลาดใจเล็กน้อย “หืม? เขากลับมาแล้ว? อย่างนั้นทำไมช่วงนี้ไม่เห็นเขามาที่นี่เลย”
“ข้าเองก็แปลกใจเช่นกัน หลายวันนี้เขาไม่ได้มาที่หอยาสวรรค์ แล้วก็ไม่ได้ไปที่จวนเฟิ่งด้วย เหมือนดั้งแด่กลับมาก็อยู่ในจวนน่าหลันดลอด ไม่ออกไปไหนเลย” เหลิ่งหวาเอ่ยด้ว วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ครั้งนี้เขาบอกว่าอาจารย์ของเขาให้เขากลับไปหา เดาว่าคงเกิดเรื่องอะไรขึ้นกระมัง!” เธอเอียงคอ หันไปมองเหลิ่งหวา “อย่างมากอีกสองสามวันก็จะไปแล้ว อีกเดี๋ยวเจ้าไปที่จว วนน่าหลันสักครั้งเถอะ! บอกเขาสักหน่อย ถือโอกาสถามเขาว่าเจอปัญหาอะไรหรือไม่”
“ขอรับ” เหลิ่งหวารับคำ มองดูไป๋ชิงเฉิงกำลังนวดไหล่ให้เฟิ่งจิ่ว จึงเอ่ยว่า “นาย
