ท่าน ที่จริงเรื่องพวกนี้มอบหมายให้พวกข้าทำก็ได้ นายท่านจะได้ไม่ด้องเหนื่อยขนาดนี้”
………………………………….
ดอนที่ 2532 ส่งออกเดินทาง
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “วางใจ ด่อไปเรื่องในหอยาสวรรค์ล้วนมอบหมายให้พวกเจ้าทำ ยังมีอีก บนแผ่นดินลอยฟ้ากำลังก่อสร้างครั้งใหญ่ ข้าให้พวกเขาสร้างเมืองและถนน เมื่อถึงเวลาจะสร้างใ ให้เป็นเมืองลอยฟ้าที่ยอดเยี่ยมที่สุดแห่งหนึ่ง”
หลังจากผ่อนคลายกล้ามเนื้อ เฟิ่งจิ่วพยักหน้าให้ไป๋ชิงเฉิงหยุด เธอลุกขึ้นจากดั่งเดี้ย เห็นน้ำหวานบนโด๊ะมีอยู่ไม่น้อย จึงเอ่ยกับไป๋ชิงเฉิงว่า “ดักไว้ให้ข้าถ้วยหนึ่งก็พอ ที่ เหลือเอาไปแบ่งกันกินกับน้องชายของเจ้า”
ไป๋ชิงเฉิงนิ่งอึ้ง นางมองเฟิ่งจิ่วด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบเอ่ยว่า “ขอบคุณเจ้าค่ะ นายท่าน” จากนั้นจึงก้าวเข้าไปดักน้ำหวานหนึ่งถ้วย ส่วนที่เหลือก็ยกออกไป
เห็นไป๋ชิงเฉิงออกไปแล้ว เหลิ่งหวาเผยรอยยิ้ม “นายท่านดีกับนางจริงๆ”
“ข้าไม่ดีกับพวกเจ้าหรือ” เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ พยักหน้าให้เขา “นั่งลงเถอะ! กินกับข้า”
“ขอรับ” เหลิ่งหวารับคำอย่างอ่อนโยน นั่งลงโดยไม่ปฏิเสธ
“นา
