เจ๋อที่เดินเข้ามา
“อืม” เขาพยักหน้า หันไปพูดกับเหลิ่งซวงที่อยู่ด้านหนึ่ง “ยกสุราอาหารมาเถอะ!” ก่อนจะนั่งลงข้างๆ เฟิ่งจิ่ว
เห็นเฟิ่งจิ่วเอามือเท้าคางแล้วมองเขา จึงถามว่า “เด็กเล่า”
“นอนหลับแล้ว” เธอยิ้มกว้างมองเขา “อยากอุ้มเขาหรือ”
“ไม่อยาก” เขาตอบทันควัน ไม่ใช่ลูกของตนเองเสียหน่อย เขาไม่สนใจอยากอุ้มหรอก
เฟิ่งจิ่วอดหัวเราะไม่ได้ “อ้อ? ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าท่านไม่ชอบเด็ก อย่างนั้นต่อไปพวกเราจะมีลูกกันหรือไม่”
“ลูกของตนเองก็ไม่เหมือนกันแล้ว” เขามองเธอ “หากเจ้ามีลูกกับข้า ข้าจะต้องชอบอย่างแน่นอน” แม้ห้าวเอ๋อร์ก็น่ารักมาก แต่อย่างไรก็ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพวกเขา อย่างไรก็ต่างกันอยู่ดี
………………………………….
