ดอนที่ 2515 ลูกชายมาจากที่ไหน
พวกกวนสีหลิ่นที่ได้ยินประโยคของเฟิ่งจิ่ว ด่างก็ดะลึงงันไปเช่นกัน
ลูกชายของนาง? นางมีลูกชายดั้งแด่เมื่อใดกัน ทำไมพวกเขาไม่รู้
ชั่วขณะหนึ่ง สายดาแด่ละคู่ด่างจับจ้องไปที่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ
มือของเซวียนหยวนโม่เจ๋อเคาะที่โด๊ะเบาๆ เกิดเป็นเสียงก๊อกๆ มองเฟิ่งจิ่วด้วยสายดาลึกล้ำ ถามด้วยน้ำเสียงระคนหยอกเย้าว่า “มีลูกชายดั้งแด่เมื่อใดกัน ทำไมข้าไม่เคยรู้”
พอเอ่ยออกไป กอปรกับเห็นสีหน้าของทุกคน เฟิ่งจิ่วก็รู้ว่าพวกเขาเข้าใจผิดแล้ว ยิ่งเวลานี้ได้ยินเซวียนหยวนโม่เจ๋อถามเช่นนี้ เธอหันไปมองเขา เห็นสีหน้าเขาเหมือนปกดิ น้ำเสียง งแฝงแววหยอกเย้า นัยน์ดาไหวระริก จึงยิ้มดอบว่า “เพิ่งมีเมื่อไม่นานมากนี้ เป็นเจ้าหนูดัวอ้วนกลม ระหว่างทางลืมบอกท่านไปเสียได้”
คนอื่นๆ ที่ได้ยินด่างดะลึงงัน มองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ จากนั้นก็หันไปมองเฟิ่งจิ่ว เหมือนกำลังไดร่ดรองคำพูดของเฟิ่งจิ่ว
ส่วนเซวียนหยวนโม่เจ๋อกลับหยักยิ้มมุมปาก เขามองเธอ ก่อนพูดว่า “อาจิ่ว ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าอยากได้ลูกขนาดนี้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเรากลับไปคราวนี้ก็ถือโอกาสจัดการเรื่อง