พาพวกเขากลับบ้านเลย”
เฟิ่งจิ่วตะลึง “ท่านเซียนหมายความว่า หากพวกเขาอยู่กับพ่อแม่ อาจมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะอยู่ไม่ถึงอายุสิบห้าสิบหกปีงั้นหรือ”
“ถูกต้องแล้ว” เซียนเทียนซวีลูบหนวด
เธอหันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อแวบหนึ่ง รู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย พวกกวนสีหลิ่นที่ฟังอยู่ด้วย ต่างก็มีสีหน้าหนักอึ้งขึ้นมาเช่นกัน
“ครั้งนี้พวกข้าพาพวกเขากลับไป จะรับผิดชอบดูแลพวกเขาอย่างดี ไม่ปล่อยให้พวกเขามีอันตรายอะไรเด็ดขาด”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ยขึ้น มองเซียนเทียนซวีด้วยสายตาลึกซึ้ง “หลังจากที่พวกเขาได้พบคนในครอบครัวแล้ว ก็จะพาพวกเขากลับมาส่งให้ท่านเซียน ข้าคิดว่าหากทำเช่นนี้น่าจะไม่มีปั ญหากระมัง”
เฟิ่งจิ่วเอ่ยเสริม “ท่านเซียน พวกข้าพาพวกเขาไปพบครอบครัวเพียงไม่นาน เมื่อถึงเวลาก็จะส่งพวกเขากลับมา ท่านวางใจ มีข้าคอยคุ้มกัน พวกเขาจะต้องไม่เป็นไรแน่ หลังจากได้พบคนใค ครอบครัว ให้พวกเขากลับมาฝึกวรยุทธ์กับท่านเซียนต่อ พวกท่านปู่ไม่มีทางคัดค้านแน่”
เซียนเทียนซวีมองพวกเขาสองคนแวบหนึ่ง เขาลูบหนวดสาวเดินไปเด
