ุษย์ตัวน้อยอดรู้สึกประหม่าไม่ได้ รีบพูดขึ้นว่า “ปกติข้าสะอาดมาก ไม่เชื่อเจ้าถามหยางหยางดู”
ขณะเอ่ย ยังดึงจ้าวหยางที่อยู่ข้างๆ มาเป็นพยานด้วย
เฟิ่งจิ่วจ้องมองดวงหน้าเล็กๆ ที่งดงามน่ารักพูดด้วยสีหน้าจริงจัง เมื่อเห็นดวงหน้าน้อยๆ นั่น ทำให้หัวใจของเธอทั้งตื้นตันและโล่งใจ
เป็นเขา เป็นเสี่ยวเฟิ่งเยี่ย เป็นเขาจริงๆ เขายังมีชีวิตอยู่
มนุษย์ตัวน้อยๆ ดวงหน้าประณีตนั่น มุมปากกลับเปรอะเปื้อนเพราะกินผลไม้วิญญาณ แม้เขาจะเอาผ้าเช็ดแล้ว ก็ยังลบรอยเปื้อนออกไปไม่หมด ท่าทางที่ดูตลกถึงเพียงนั้น กลับตีหน้าเข้มทำท่าทางจริงจัง คล้ายกลัวว่าเธอจะรังเกียจ เบิกดวงตาสุกใสคู่นั้นจ้องมองเธอด้วยความระส่ำระสาย
ท่าทางของเด็กตัวน้อย ทำให้เธอยิ้มออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ
ชายกระโปรงสะบัดพลิ้วราวกับดอกไม้ สาวเท้าเดินไปย่อกายนั่งลงด้านหน้าของเขา ดึงเขาเข้าไปกอดแน่นๆ…
………………………………….
