ตอนที่ 2488 จะไม่โตเอาได้
“เสี่ยวเฟิ่งเยี่ย” เธอขานเรียกเบาๆ ก้อนหินที่กดทับอยู่ในใจมาเป็นเวลานาน ราวกับถูกยกออกไปในที่สุด
เสี่ยวเฟิ่งเยี่ยทำตัวไม่ถูก ร่างกายแข็งทื่อเล็กน้อย เขานึกไม่ถึงว่าหลานสาวของเขาคนนี้จะกอดเขาต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ แต่ได้กลิ่นหอมจางๆ จากตัวเธอ รวมถึงอ้อมกอดอันอบอุ่น เขากลับอาลัยอาวรณ์จนไม่อยากผละออกไป
เขายกมือสั้นๆ คู่นั้นกอดตอบเธออย่างประดักประเดิด เหมือนกำลังปกปิดความประหม่า รวมถึงความดีใจจนทำอะไรไม่ถูกของตนเอง มนุษย์ตัวน้อยวางมาดเหมือนผู้ใหญ่ กระพริบดวงตากลมโตเอ่ยด้วยท่าทางจริงจัง “หลานสาวข้า เจ้าควรจะเรียกข้าว่าท่านอาน้อย”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วหลุดหัวเราะ สองมือของเธอวางบนหัวไหล่และดึงเขาออก นัยน์ตาสุกใสที่เคลือบไว้ด้วยรอยยิ้มมองเด็กน้อย เอ่ยหยอกเย้าว่า “เจ้ายังตัวเล็กขนาดนี้ หากข้าเอาแต่เรียกเจ้าว่าท่านอาน้อย ต่อไปเจ้าไม่โตแล้วจะทำอย่างไร?”
“หา? ไม่หรอกกระมัง?” เจ้าเด็กน้อยอึ้งงัน ถูกหลอกให้ตกใจ
“จะไม่ได้อย่างไร? แม้เจ้าจะมีศักดิ์ใหญ่กว่าข้า แต่เจ้าอายุน้อยกว่าข้า ก่อนที่เจ้าจะโต หากข้าเอาแต่เรียกเจ้าว่าท่านอาน้อย ต่อไปเจ้าจะไม่โตเอาได้” เธอกลั้นหัวเราะ เอ่ยด้วย
