นไม่ได้
“พี่ใหญ่ พี่รอง พวกท่านดูแลแปลงเหล่านี้ไม่ใช่หรือ? เหตุใดจึงไม่สังเกตเห็นสิ่งนี้เล่า?” จูอู่ขมวดคิ้วแน่น
จูต้าส่ายศีรษะ “ข้าไม่เห็นเลย ทุกสิ่งที่เราปลูกแตกต่างกัน ลักษณะของพวกมันก็แตกต่าง ยากจะบอกได้ว่ามันเปลี่ยนไปอย่างไรหากไม่มีประสบการณ์”
“หากมีแมลง มันก็ควรจะมีรอยถูกกัดบนใบสิ แต่นี่กลับไม่มีเลย” ขณะพูดอย่างนั้น จูเอ้อร์ดึงใบของมันออกมาเพื่อตรวจสอบ “ดูสิ มันดูดีมาก และดูไม่มีอะไรผิดปกติทั้งนั้น”
พวกเขาตรวจสอบกันอยู่นานแต่ก็ยังไม่พบเจอปัญหา ทั้งหมดไม่มีทางเลือกนอกจากมุ่งหน้าไปหาหัวหน้าหมู่บ้านกับผู้อาวุโสของหมู่บ้าน สุดท้ายแล้วชายชราในหมู่บ้านน่าจะมีประสบการณ์และช่วยเหลือพวกเขาได้
หัวหน้าหมู่บ้านและผู้อาวุโสของหมู่บ้านทราบดีว่ามีสิ่งใหม่อยู่ในแปลงผักของสกุลจู และยังมีเรื่องซุบซิบกันในหมู่บ้านเป็นครั้งคราวเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ด้วย แต่ว่าสกุลจูไม่เคยเปิดเผยว่ามันคืออะไร
เมื่อเห็นจูต้าและคนอื่น ๆ ให้ความสำคัญกับมันมาก ทั้งสองถึงกับเอ่ยปากถามอย่างอดไม่ได้ว่า “สิ่งใดที่ทำให้พวกเจ้ากังวลเช่นนี้หรือ?”
“ท่านแม่บอกกล่าวให้พวกเราปลูก ดูเหมือนว่ามันจะเป็นสิ่งสำคัญมาก แต่พวกเราไม่รู้สิ่งใดเกี่ยวกับมันเลยขอรับ ผู้อาวุโส ท่านต้องช่วยพวกเราแก้ไขปัญหาเหล่านี้นะขอรับ” จูอู่ไม่เพียงแต่บีบบังคับ แต่เขากลับไม่อธิบายว่ามันคือสิ่งใด อีกทั้งยังเน้นย้ำว่า “คราวที่ท่านแม่ออกไป นางกล่าวกับพวกเราว
