จิ่ว โฉมหน้าที่แท้จริงของปีศาจตัวเมื่อกี้ที่กระโจนใส่เธอราวกับยังติดตาอยู่ หากไม่ใช่เพราะเธอลงมือได้เร็วพอ เดาว่าตอนนี้คงมีสภาพไม่ต่างจากศพพวกนี้แล้ว
“นะ นี่มันจะโหดร้ายเกินไปแล้ว…”
ตาเฒ่าเบิกตากว้างพึมพำเบาๆ เห็นศพทุกศพล้วนมีสภาพเหมือนกัน อวัยวะภายในถูกควักจนกลวง โดยเฉพาะเลือดในตัวก็ราวกับถูกดูดจนแห้งเหือด เหตุการณ์เช่นนี้ แม้แต่เขาก็เพิ่งเคยพบเจอเป็นครั้งแรก
เพียงแต่พริบตาเดียว ฮุ่นหยวนจื่อกับเฟิ่งจิ่วหันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย จากนั้นก็มองไปข้างหน้า ทั้งสองปล่อยดวงจิตออกไปสำรวจด้านหน้า แต่กลับค้นพบว่าราวกับถูกบางสิ่งกีดขวางไว้
“น่าแปลก ดวงจิตกลับสำรวจไปไม่ถึงข้างหน้านั้น”
ฮุ่นหยวนจื่อประหลาดใจ ได้ยินเสียงทารกร้องไห้ดังมาจากข้างหน้า จึงหันไปพูดกับเฟิ่งจิ่ว “เสียงของทารกนั่นดังมาจากข้างหน้า เพียงแต่ ข้างหน้าอาจมีปัญหาอะไรบางอย่าง”
มือข้างที่ไม่ได้บาดเจ็บของเฟิ่งจิ่วยกขึ้นกุมมืออีกข้างที่บาดเจ็บ เธอเดินพลังเม็ดบัวเขียวในร่างกาย ประกายแสงสีเขียวดวงเล็กๆ หลายดวงถูกปล่อยออกมาผ่านฝ่ามือ รักษาบาดแผลที่ลึกจนเห็นกระดูกและยาวตั้งแต่ไหล่จนถึงแขนด้วยความเร็ว
ฮุ่นหยวนจื่อเวลานี้กำลังสังเกตความเคลื่อ
