ตอนที่ 2354 ป่าทึบ
“พักที่จวนเฟิ่ง” ตู้ฝานมองเหลิ่งหวานิ่งๆ
เหลิ่งหวาพยักหน้า “ถูกต้อง ให้เขาไปพักที่จวนเฟิ่งก็ได้ ที่นั่นห้องพักเยอะ หนำซ้ำยังมีคนคอยจับตาดูในที่มืดหลายคน อีกอย่างก็คือ ที่นั่นไม่มีของสำคัญ ให้เขาไปพักที่นั่นน่าจะได้”
คนที่เหลือมองหน้ากัน ก่อนจะตอบว่า “ก็ได้ อย่างนั้นก็ทำตามที่เจ้าว่าก็แล้วกัน!”
“อย่างนั้นข้าพาเขาไปที่จวนเฟิ่ง” ตู้ฝานเอ่ย ก่อนจะเดินไปที๋โต๊ะน้ำชา มาถึงด้านหน้าอี้ซิวหร่าน ก่อนยิ้มเอ่ยว่า “คุณชายอี้ นี่ก็ดึกแล้ว ข้าพาท่านไปพักผ่อน!”
อี้ซิวหร่านมองเขาแวบหนึ่ง พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะออกไปพร้อมกับตู้ฝาน กระทั่งมาถึงจวนเฟิ่ง เขาหยุดเดิน “ที่นี่คือที่ที่เฟิ่งจิ่วอยู่หรือ”
“นายท่านกลับมาเมื่อใด ก็จะมาพักที่นี่” ตู้ฝานตอบ เคาะประตู รอให้ชายชราคนหนึ่งเปิดประตูออกมาจากข้างใน ก่อนจะหันไปกล่าวกับอี้ซิวหร่าน “คุณชายอี้ เชิญ”
“จวนหลิงที่เห็นเมื่อกี้ เป็นบ้านใคร” เขาหันไปถามตู้ฝาน
ตู้ฝานยิ้มกว้าง “คุณชายอี้ คำถามที่ท่านอยากรู้ รอนายท่านกลับมาเมื่อใดค่อยถามก็ได้” ขณะตอบ เขาเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอีกว่า “อยู่ในจวนเฟิ่งก็มีกฎของจวนเฟิ่ง มีบางที่ที่ห้ามแขกเข้า
