ตอนที่ 2298 คลื่นสัตว์ร้าย
ข้างหลังของพวกเขา เสียงตึงตังๆ ดังอย่างบ้าคลั่ง สัตว์ร้ายเหล่านั้นแย่งกันมุดออกจากช่องเขตอาคมที่ถูกเปิดออก ไล่ตามเฟิ่งจิ่วกับกู่เสียงไปพร้อมกับคำรามลั่น
ด้านหน้า เฟิ่งจิ่วปล่อยมือกู่เสียง ตะโกนบอกเขา “จำไว้ให้ดี! วิ่งไปทางเมืองภูเขานิล! ล่อให้สัตว์ร้ายพวกนั้นตามมาติดๆ สลัดพวกเขาทิ้งไม่ได้” สิ้นเสียงสั่ง เธอแยกทางกับเขา วิ่งไปอีกทาง ขณะเดียวกันก็หยิบขนนกเคลือบแก้วหลากสีโยนไปข้างหน้า จากนั้นก็กระโดดขึ้นไปบนนั้น
เห็นสัตว์ร้ายฝูงนั้นถูกนายท่านล่อออกไปครึ่งหนึ่ง กู่เสียงถอนหายใจเบาๆ หันกลับไปมองแวบหนึ่ง ก่อนจะสงบจิตสงบใจลงมา หลังจากปรับลมหายใจและข่มความลนลานในใจ กู่เสียงใช้รองเท้าตามเมฆวิ่งต่อไปเพื่อให้สัตว์ร้ายฝูงนั้นไล่ตามมาต่อ
เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังไล่หลังเขามา ดังสะท้อนไปทั่วผืนป่า ฝุ่นดินที่ม้วนตลบยามพวกมันวิ่งผ่านกระจายคลุ้งไปทั่ว ต้นไม้ที่ถูกสัตว์ร้ายพวกนั้นกระแทกชนล้มระเนระนาด หญ้าที่มีขนาดสูงเท่าครึ่งคนถูกเหยียบจนแบนราบเป็นหน้ากลอง…
เฟิ่งจิ่วนั่งผ่อนลมหายใจอยู่บนขนนก หันกลับไปดูจำนวนสัตว์ร้ายข้างล่าง “แค่ตรงนี้ก็มีสัตว์ร้ายถึงร้อยตัวแล้วหรือ? เหลือคาดจริงๆ!” เธอป
