ตอนที่ 2296 แผ่นดินสะท้านภูเขาสะเทือน
ดมกลิ่นหอมของยา รู้สึกว่ากลิ่นหอมมาก เพียงแต่ เขากลับไม่รู้ว่ายานี้ใช้ทำอะไร ด้วยเหตุนี้จึงถาม “นายท่าน ทายานี้ก็จะล่อสัตว์ร้ายมาได้หรือ? นี่เป็นยาอะไรหรือ? ร้ายกาจขนาดนั้นเชียวรึ?”
มือของเฟิ่งจิ่วชะงัก ใบหน้าเผยรอยยิ้มแปลกๆ เอ่ยอย่างเนิบช้าว่า “ยานี้เมื่อทาบนตัวเจ้า! สามารถออกฤทธิ์ต่อเนื่องได้สองถึงสามวัน อีกทั้งกลิ่นจะไม่หายไป จะหายไปหลังจากผ่านไปสองสามวันแล้วเท่านั้น”
เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโรยยาที่เหลือลงบนแขนเสื้อตนเองด้วย ก่อนเอ่ยว่า “ส่วนฤทธิ์ยาน่ะหรือ! เมื่อสัตว์ร้ายพวกนั้นได้กลิ่นนี้แล้วก็จะเกิดความรู้สึกตื่นเต้น พวกมันจะไล่ตามกลิ่นนี้อย่างไร้สติ ฉะนั้นข้าถึงได้บอกเจ้าว่าจงวิ่งให้เร็วเข้าไว้”
กู่เสียงได้ยินแล้วก็นิ่งเป็นหุ่นไก่ ร่างกายแข็งทื่อ ชายฉกรรจ์ตัวใหญ่อย่างเขาได้แต่มองเฟิ่งจิ่วอย่างตกตะลึงและเหลือเชื่อ “ตะ ตื่นเต้น? นายท่าน ความตื่นเต้นนี้คงไม่ใช่อย่างที่ข้าเข้าใจหรอกกระมัง?”
“ใช่แล้ว เป็นอย่างที่เจ้าคิดนั่นล่ะ”
เฟิ่งจิ่วยิ้มตาหยีตอบ กลิ่นนี้ก็คือยาน้ำที่สามารถทำให้สัตว์ตัวผู้เกิดอาการคึกขึ้นมาได้ หนำซ้ำ แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายสิบจั้งก
