ตอนที่ 2284 ปวดใจ
“ขะ ข้ากินอีกถ้วยได้หรือไม่?”
เด็กคนนั้นอายุเพียงเจ็ดแปดขวบ แต่กลับตัวเล็กกว่าเด็กในวัยเดียวกันเพราะขาดสารอาการมาเป็นเวลานาน ดวงหน้าซีดขาวซูบเซียวดูขลาดกลัว แต่กลับไม่อาจปกปิดความปรารถนาในดวงตาได้
เฟิ่งจิ่วได้ยินก็อดปวดใจไม่ได้ เธอมองเด็กน้อย เผยยิ้มอ่อนโยน “ได้อยู่แล้ว”
ครั้นเอ่ยจบ เธอก็เห็นดวงหน้าขนาดเท่าฝ่ามือของเด็กน้อยแย้มรอยยิ้มเต็มใบหน้า รีบวิ่งไปหาหญิงวัยกลางคน “ท่านป้า นายท่านบอกว่าข้ากินข้าวต้มอีกถ้วยหนึ่งได้”
ภาพนี้ทำให้ผู้ใหญ่ในตระกูลกู่ต่างก็ดวงตาแดงก่ำอย่างทนไม่ไหว แต่ก่อนพวกเขาเคยเป็นตระกูลเร้นลับ แต่นึกไม่ถึง กลับมีวันหนึ่งที่ต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้
ถูกขังในนี้ ทำได้เพียงใช้ชีวิตราวคนป่า กินอาหารไม่ครบสามมือ ตัวลีบผอมเหมือนฟืน เห็นเด็กรุ่นหลังในตระกูลเหลืออยู่เพียงไม่กี่คนอย่างนี้ ในใจพวกเขามีหรือจะไม่รู้สึกแย่?
หลังจากที่ทุกคนกินอิ่ม ผู้นำตระกูลเรียกเด็กและผู้ใหญ่ทั้งหมดสามสิบเก้าคนมารวมตัวกัน แม้แต่เด็กหนุ่มที่อาการร่อแร่เมื่อครู่ก็ถูกประคองมาด้วย เพียงแต่หลังจากที่ดื่มน้ำยาสารอาหารเข้าไป ลมปราณของเขาก็กลับมาเป็นปรกติมากแล้ว สีหน้าก็ดีขึ้นไม่น้อย
“ออก
