ไปครั้งนี้พวกข้าเกือบไม่ได้กลับมาแล้ว เป็นนายท่านที่ช่วยพวกเราไว้ ฉะนั้น พวกข้าจึงให้คำสัตย์สาบาน ตระกูลกู่ทั้งตระกูลนับถือเขาเป็นนายท่าน” ชายชราประกาศขณะมองทุกคนที่อยู่ในนี้
ก่อนหน้านี้ทุกคนรู้เรื่องคร่าวๆ พวกเขารู้ว่าเด็กหนุ่มชุดเขียวคนนี้ช่วยพวกผู้นำตระกูลไว้ และล่าสัตว์มาให้พวกเขา อีกทั้งยังมอบข้าวสารวิญญาณให้พวกเขา รักษาอาการป่วยให้เด็กๆ หลายคนด้วย เวลานี้พอได้ยินคำพูดของผู้นำตระกูล พวกเขากลับไม่ลังเล รีบคุกเข่าคารวะทันที
“คารวะนายท่าน”
ทุกคนร้องขึ้นอย่างพร้อมเพรียง เสียงของทั้งหญิงชายเด็กผู้ใหญ่ดังผสมกัน แม้สถานการณ์จะดูอิหลักอิเหลื่ออยู่บ้าง แต่ใบหน้าของแต่ละคนล้วนฉายด้วยความเคารพเลื่อมใส
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขา ก่อนเอ่ย “ลุกขึ้นมาเถอะ!”
“ขอบคุณนายท่าน” พวกเขารับคำ ก่อนจะลุกขึ้นยืน
“ติดตามข้า ข้าจะไม่ทำให้พวกเจ้าลำบาก และเงื่อนไขอย่างเดียวที่ข้ามีต่อพวกเจ้า ก็คือความซื่อสัตย์” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่ากลับดังชัดเจนในโสตประสาทของทุกคน
“ขอภักดีต่อนายท่านจนชีวิตจะหาไม่! ไม่มีวันทรยศ!”
ผู้นำตระกูลให้คำสัตย์ จากนั้นคนอื่นๆ ต่างก็ตะโกนให้คำสัตย์พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ““ขอภักดีต่อนายท่
