ไป๋ลู่ขมวดแน่นขึ้นเล็กน้อย ทันใดนั้นบทสนทนากับคนแซ่เวินก็แวบขึ้นมาในหัว
ถึงจะไม่เคยฆ่าใครก็สามารถมีพลังแห่งความตายได้…
เฉินซีเห็นเฝ่ยไป๋ลู่ไม่สบายใจ ก็ก้มตัวลงอีกครั้ง
เขาเคยดูการถ่ายทอดสดของเฝ่ยไป๋ลู่ จึงรู้ว่าถึงแม้อาจารย์เฝ่ยท่านนี้จะยังเด็ก แต่ก็มีความสามารถ เก่งในด้านการดูโหงวเฮ้งทำนายดวงชะตาอย่างมาก ทั้งยังไม่เคยล้มเหลว
การที่จู่ ๆ เขาก็มาหาถึงบ้านทำให้อาจารย์โกรธหรือเปล่า?
หรืออาจารย์เห็นดวงชะตาของเขาแล้วเลยไม่อยากจะช่วย?
“อาจารย์เฝ่ยช่วยผมด้วยเถอะ! หากไม่ใช่เพราะไม่มีทางอื่นแล้วจริง ๆ ผมคงไม่โผล่พรวดพราดมารบกวนคุณที่เป็นผู้ที่สะอาดและบริสุทธิ์แบบนี้ ครอบครัวของพวกเรารอไม่ได้แล้วจริง ๆ…” เฉินซีคุกเข่าลงบนพื้นดังตึง แล้วโขกหัวกับพื้นอย่างแรง “ขออาจารย์ช่วยพวกเราด้วย! ผมยอมทำทุกอย่างที่คุณต้องการ!”
งูน้อยที่เลื้อยเบียดตัวอยู่ตรงกรอบประตูเพื่อชมฉากที่ตื่นเต้นนี้ ตกใจมากจนชูหางขึ้น และกระโดดไปอยู่บนตัวเฝ่ยไป๋ลู่
เฝ่ยไป๋ลู่เบี่ยงหลบการคุกเข่าของเขา “คุณลุกขึ้นมาก่อน ไม่ต้องคำนับแล้วค่ะ”
เฉินซีได้ยินว่าเสียงอาจารย์นุ่มนวล จึงเงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง “เฝ่ย… อาจารย์เฝ่ย…”
“ลุกขึ้นเถอะ ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่ช่วย” เฝ่ยไป๋ลู่พาเขาไปที่ห้องนั่งเล่น ก่อนรินชาให้เขา “เล่าเรื่องของคุณมาสิ”
บรรยากาศในห้องนั่งเล่นอบอุ่นทีเดียว กลิ่นชาที่ปลายจมูกดูจะทำให้จิตใจสงบลงได้ จนในที่สุดเฉินซีก็ไม่ได้
