ตอนที่ 2204 ป้อนยา
ในอีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วที่ถูกลักพาตัวไปถูกสกัดจุดลมปราณ จากนั้นก็ถูกผนึกกลิ่นอายพลังวิญญาณ หลังออกจากหุบเขา เธอเห็นแค่ว่าเจ้าสำนักปัญจพิษหยิบแกนเคลื่อนย้ายออกมาแล้วตีเธอหมดสติ พาเธอหายไปจากป่าในหุบเขาแห่งนี้ในพริบตา…
ณ ถ้ำภูเขาถ้ำหนึ่ง ตรงหน้าของเจ้าสำนักปัญจพิษที่แขนขาดมีขวดยาวางไว้สิบกว่าขวด เขาหยิบยาเหล่านั้นขึ้นมาเทใส่ชามหินใบหนึ่ง คนยาให้เข้ากัน สุดท้ายก็หยิบยาขวดหนึ่งมาเทลงไปอีก สิ่งที่ถูกเทออกมาจากขวดนั้นก็คือเลือดสดๆ
เลือดขวดนั้นผสมกับยาทั้งหมด ก่อนจะค่อยๆ กลายเป็นก้อน เขาเผยยิ้มประหลาด ผสมยาเหล่านั้นจนกลายเป็นยาสีแดงเม็ดหนึ่ง
เขาหยิบยาเม็ดนั้นขึ้นมา หัวเราะอย่างชั่วร้าย ในเสียงหัวเราะแฝงไว้ด้วยความบ้าคลั่งและเหี้ยมโหด “ภูตหมอ? ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มลองความร้ายกาจของจอมมารพิษอย่างข้า!”
ดวงตาสีแดงโลหิตจ้องมองเม็ดยาสีแดงในมือ ปากก็เปล่งเสียงหัวเราะเยือกเย็นชวนขนลุก เสียงหัวเราะนั้นแฝงไว้ด้วยความบ้าคลั่งชวนตัวสั่น
เขาหยิบยาเม็ดนั้นเดินมาหยุดข้างๆ เฟิ่งจิ่วที่กำลังหมดสติ บีบคางของนาง ยัดยาเม็ดนั้นเข้าไป จากนั้นก็นั่งรอดูการตอบสนองของเฟิ่งจิ่วอยู่ด้านหนึ่งเงี
