ถึงขั้นช่วยฟื้นคืนชีพให้คนตายได้จริงๆ
ได้ยินตาเฒ่าเรียกเขา จัวจวินเยวี่ยจึงเดินไปหา มานั่งข้างเขา “มีอะไร?” เขาถามพลางสังเกตการกระทำของเฟิ่งจิ่วด้วยหางตา
ฮุ่นหยวนจื่อมองเขา ถามอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย “พวกเจ้าทำอะไรบ้างตอนอยู่ข้างหลัง?”
จัวจวินเยวี่ยได้ยินคำถามก็ขมวดคิ้ว “ทำอะไรบ้างตอนอยู่ข้างหลัง? ท่านคิดว่าพวกข้าจะทำอะไรได้เล่า?”
“เจ้าเข้าใจความหมายของข้า” ฮุ่นหยวนจื่อเอ่ย
“ข้าไม่รู้” จัวจวินเยวี่ยเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนละสายตาออกไป
“เฮอะ ยังแสร้งทำเป็นโง่กับข้าอีกรึ? ว่ามาเถอะ! ตอนอยู่ข้างหลังพวกเจ้าพูดถึงเรื่องเก่าๆ กันใช่หรือไม่? ยังบอกว่าไม่รู้จักกันอีก ดูท่าเจ้าเด็กเมื่อวานซืนนั่นก็เลือกคนเหมือนกัน” ยิ่งพูด เสียงของเขาก็ยิ่งโมโห
คนที่เขาถูกใจ อยากรับเป็นศิษย์ กลับไม่สนใจเขา? ตรงกันข้ามกับพูดคุยถูกคอกับเจ้าท่อนไม้นี่งั้นหรือ? ช่าง ช่างตาไม่มีแววเสียเลย!
“พวกข้าเพียงไปเด็ดสมุนไพรแล้วกลับมา” พูดมาถึงตรงนี้ จัวจวินเยวี่ยหันไปมองเด็กหนุ่มที่กำลังยุ่งอยู่ “เขามองการณ์ไกล”
………………………………….
ตอนที่ 2030 คำพูดยังมีผล
หากเขาไม่ได้ย้อนกลับไปเด็ดสมุนไพร เดาว่าคนพวกนี้คงไม่รอดแล้ว
ทุกคนรออย่างใจจด
